شاخصههای سامانهی زمین به هوای توپخانه ای ضد کروز پدافند هوایی در نبرد ناهمتراز
نویسندگان
1 استادیاردانشگاه پدافند هوایی خاتم الانبیاءدانشکده کنترل و فرماندهی-تهران -ایران
2 عضو هیات علمی دانشگاه پدافند هوایی خاتم الانبیاء(ص)- تهران -ایران
doi
چکیده
عناصر پدافندی مختلف در سطح نیروهای مسلح بر اساس تهدیدات روز سعی بیش از پیش در خصوص تأمین سلاحهای پدافند هوایی از انواع ساخته شده در صنایع مختلف وزارت دفاع را دارند. نبود سندی مناسب که ضمن ملاحظهی توان صنایع داخلی، با نگاه به روند ارتقای تهدیدات آینده نیازمندی حقیقی نیروهای مسلح (پدافند هوایی) را تصویر نماید، در کنار نگرش اقتصادی صنایع به موضوع، موجب گردیده تا صنایعی که در این زمینه فعالیت مینمایند، با فعالیتهای پراکنده و ناموزون، محصولاتی را به نیروهای مسلح تحمیل نمایند که برآورد مورد انتظار از آن سامانه را محقق نسازند.در این پژوهش سعی شده مشخصات و مختصات سامانهی زمینبههوای توپخانهای ضدکروز زمینپایهی مورد نیاز پدافندهوایی بر اساس اسناد، مدارک و تحلیل عقلایی و تجربیات خبرگان این حوزه بر اساس روش علمی و با ارائه دو فرضیه در این خصوص کسب گردد و زمینهساز تدوین سندی در حوزه خرید و ساخت تجهیزات در ملاحظات ارتقاء توان دفاعی کشور گردد. پژوهشگر، جامعه آماری را درسطح فرماندهی، ستادی و اجرایی تعریف و با احتساب ضریب خاص، تعداد آنها را حدود تقریبی 30 نفر محاسبه و جامعهی نمونه را بر جامعه آماری منطبق نمود و سپس با روش آمیخته در قالب تحلیل کمی وکیفی به تحلیل مطالب پرداخته است.نتایج تحقیق مؤید این واقعیت است که مشخصات کلی سامانهی زمینبههوای توپخانهای ضدکروز زمین پایه ی مورد نیاز پدافند هوایی در نبرد ناهمتراز در سه بخش عمدهی "قابلیت انعطاف در بهکارگیری، تداوم عملیات در کلیه شرایط جوی و تداوم تعقیب هدف و درگیری" که مقدورات و تواناییهای تاکتیکی سلاح هستند
