سهم انرژیهای نو در سبد انرژی و راهبردهای ارتقاء سهم آن در راستای تحقق اهداف اقتصاد مقاومتی
نویسندگان
1 دانشگاه تهران، پردیس دانشکدههای فنی، دانشکدهی مهندسی صنایع و سیستمها، تهران، ایران
2 دانشگاه تهران، پردیس دانشکدههای فنی، دانشکدهی مهندسی صنایع و سیستمها، تهران، ایران
doi
چکیده
از آنجایی که یکی از اصلیترین محورهای مفهوم اقتصاد مقاومتی در بیانات مقام معظم رهبری، کاهش وابستگی اقتصادی کشور به نفت و جلوگیری از سو استفادهی کشورهای غربی از این موضوع جهت ضربه زدن به منافع جمهوری اسلامی است، توسعهی انرژیهای تجدیدپذیر از مهمترین اقداماتی است که باید در دستور کار سازمانهای ذیربط قرار گیرد. در همین راستا اجرای سیاست تعرفهی تغذیه بهعنوان سیاستی حمایتی از سرمایهگذاران بخش انرژیهای نو و نیز پرکاربردترین سیاست حمایتی در سطح جهان، از سال ۱۳۹۴ در ایران عملیاتی شد. در این مقاله، پس از بررسی تطبیقی سهم انرژیهای نو در سبد انرژی ایران و دیگر کشورها، یک مدل پویاییشناسی سیستم با هدف شبیهسازی فرایند توسعهی انرژیهای نو در ایران و بررسی نقاط قوت و ضعف سیاست تعرفهی تغذیه در طول این فرایند، ارائهشده است. همچنین در این مدل، اثرات اجتماعی ناشی از مکانیزمهای مالی سیستم به طرز نوآورانهای در نظر گرفته شده است. با توجه به نتایج حاصل از شبیهسازی، به نظر میرسد که سیستم تا سال ۱۳۹۹ که هدفگذاری ۵۰۰۰ مگاواتی برنامه ششم توسعه نیز در همین سال است، رفتار نسبتاً مطلوبی از خود نشان میدهد؛ اما مدتی بعد، مکانیزمهای دیگری در سیستم غلبه یافته و یک بحران مالی را دامن خواهند زد. سه سیاست تحت سناریوهای مختلف جهت بهبود فرایند توسعه پیشنهاد و در مدل اعمال شد. نتایج نشان داد که سیاست بهینه، تعیین سالانهی عوارض برق تجدیدپذیر مبتنی بر وضعیت مالی سیستم و در دسترس بودن بودجهی توسعهی انرژیهای نو میباشد
