مقایسه میزان جذب امواج راداری دو ماده با ضریب نفوذپذیری مغناطیسی و ضریب دیالکتریک بالا با استفاده از دستگاه تحلیلگر شبکه
نویسندگان
1 استادیار فیزیک، دانشکده علوم پایه، دانشگاه پدافند هوایی خاتمالانبیاء (ص)، تهران، ایران
2 دانشیار فیزیک، دانشکده علوم پایه، دانشگاه پدافند هوایی خاتمالانبیاء (ص)، تهران، ایران
doi
چکیده
جاذبهای الکترومغناطیسی با جذب امواج و تبدیل آنها به دیگر انرژیها، شدت تابش امواج الکترومغناطیسی را کاهش میدهند. عملکرد این جاذبها از دو جنبه، حداقل واکنش روی سطح از مواد، که این امر به تطابق امپدانس بین سطح ماده و فضای آزاد درون ماده نیاز دارد و همچنین تبدیل امواج تابشی الکترومغناطیسی به سایر اشکال انرژی قابلبررسی است. لذا برای تطابق امپدانس به استفاده از روابط پیچیده بین ضریب دیالکتریک و نفوذپذیری ماده نیاز است. لذا در این تحقیق، دو ماده متفاوت مهم با ضریب دیالکتریک بالا (Ba0.7Sr0.3TiO3) و ضریب نفوذپذیری مغناطیسی بالا (فریت Mn0.5Zn0.5Fe2O4) که از مواد مهم برای مواد جاذب امواج راداری میباشد را انتخاب نموده و با استوکیومتری معین به روش سل-ژل سنتز شدند. جهت مطالعه ساختار فازی تشکیل شده و همچنین تخمین اندازه بلورکها و مشاهده مورفولوژی آنها اندازهگیریهای پراش اشعه ایکس و میکروسکپ الکترونی روبشی انجام شد. برای بررسی میزان جذب امواج راداری از نانوپودرهای تهیهشده رنگدانه مخصوص آنها را با رزین اپوکسی کر 828 تهیه و بر روی سطح بدون جاذب لایه نشانی شد و مقدار جذب امواج راداری آنها با استفاده از دستگاه تحلیلگر شبکه در محدوده GHz 12-8 موردبررسی قرار گرفته است.