رابطه رهبری اصیل با افشاگری سازمانی: نقش میانجی ایمنی روان‌شناختی و شناخت شخصی (مورد مطالعه، کارکنان رسانه های ورزشی استان اصفهان)

نویسندگان

1 دانشیار گروه مدیریت دولتی دانشگاه سیستان و بلوچستان

2 استادیار گروه مدیریت دانشگاه پیام نور تهران

3 دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی، گروه مدیریت دولتی دانشگاه سیستان و بلوچستان

doi
10.30473/jsm.2018.40292.1261
چکیده

هدف از انجام این پژوهش بررسی ارتباط رهبری اصیل و افشاگری سازمانی با توجه به نقش میانجی ایمنی روان‌شناختی و شناخت شخصی در بین کارکنان رسانه‌های ورزشی است. پژوهش حاضر از نظر هدف، از نوع کاربردی و بر حسب نحوۀ گردآوری داده‌ها از نوع توصیفی- پیمایشی است. جامعۀ آماری این پژوهش شامل کارکنان رسانه‌های ورزشی در استان اصفهان و حجم جامعه 346 نفر و روش نمونه‌گیری تصادفی ساده بوده است. حجم نمونه بر اساس جدول مورگان برابر با 182 نفر بوده است. از پرسش‌نامه استاندارد و بومی شده استفاده شده است و پایایی و روایی پرسش‌نامه‌های پژوهش مورد تأیید قرار گرفته است (پایایی پرسش‌نامه­ها تماما بالای 0.7 و بارهای عاملی برای تأیید روایی پرسش‌نامه‌ها تماماً بالای 0.5 بوده‌اند). تحلیل‌های لازم در پژوهش به کمک نرم‌افزار  3 SMART PLS و با رویکرد معادلات ساختاری انجام شده است. در راستای هدف پژوهش، سه فرضیه شکل گرفته است و تمامی فرضیات پژوهش مورد تأیید قرار گرفتند و مقدار عددی روابط برای فرضیات به ترتیب عبارت است از: 0.28 و 0.36 و 0.31. یافته ­­ها نشان می­دهد که رهبری اصیل با افشاگری سازمانی در ارتباط است و دو متغیر ایمنی روان­شناختی و شناخت شخصی در این رابطه نقش میانجی ایفا می‌کند. رهبری اصیل می‌تواند نقش مهمی در این زمینه و بیدار کردن وجدان و صدای سازمانی و در نهایت افشاگری سازمانی داشته باشد. هرگونه انحراف و خطا در چشم‌انداز و مأموریت از تدوین و اجرای استراتژی‌ها و برنامه‌های سازمانی در نهایت موجب کاهش توجه افراد به رهبری اصیل و افشاگری سازمانی خواهد بود و توجه افراد در گروی اجرا و تدوین صحیح برنامه‌های سازمان‌های رسانه‌های ورزشی در سایر بخش‌های خود است که لازمه آن ایمنی روان‌شناختی و شناخت شخصی افراد از رهبر است.