بررسی توانایی ترسیب کربن ریزجلبک Chlorella vulgaris در آب‌های با شوری متفاوت

نویسندگان

1 دانشجوی گروه محیط‌زیست دانشکدۀ منابع طبیعی و محیط‌زیست دانشگاه بیرجند، بیرجند

2 دانشیار گروه محیط‌زیست دانشکدۀ منابع طبیعی و محیط‌زیست دانشگاه بیرجند، بیرجند

3 دانشیار گروه محیط‌زیست دانشکدۀ منابع طبیعی و محیط‌زیست دانشگاه بیرجند، بیرجند

doi
10.22059/jes.2016.57141
چکیده

امروزه استفاده از کشت ریزجلبک‌ها برای کاهش دی اکسید کربن توجه ویژه‌ای را در سراسر دنیا به خود جلب کرده است. این آزمایش با استفاده از پرورش استوک خالص ریزجلبک کلرلا وولگاریس در 3 تیمار و 3 تکرار در محیط آب مقطر، آب دریای شبیه‌سازی‌شده و آب طبیعی به مدت 8 روز انجام شد. نتایج نشان می‌دهد که این ریزجلبک بیشترین تولید زیست‌توده و به دنبال آن بیشترین میزان ترسیب کربن پس از طی 8 روز در آب طبیعی با مقادیر (g/L/d) 068/0 و (g/L/d) 111/0 داشته و نرخ رشد آن (day-1) 131/0 است. مقدار پارامترهای مذکور در آب مقطر به ترتیب برابر (g/L/d) 057/0، (day-1) 15/0 و (g/L/d) 093/0 است. این نتایج بیان می‌کند که با پرورش این ریزجلبک در آب شهری به‌رغم شوربودن، می‌توان گام بزرگی در ترسیب کربن برداشت. نتایج آماری آزمون توکی نشان داد که بین نرخ تولید زیست‌توده، رشد ویژه و تثبیت کربن اتمسفری، همچنین تعداد سلول‌ها در تیمارهای مختلف شوری آب اختلاف معنی‌داری در سطح 5 درصد وجود دارد. بنابراین، شوری آب در میزان رشد و ترسیب کربن ریزجلبک کلرلا وولگاریس تأثیر متفاوتی داشته است.