تبیین تبلور قدرت در زمین شهری (نمونه موردی: باغستان های شهر قزوین
نویسندگان
1 گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
2 گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.
3 گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.
doi
10.22034/jsc.2021.285378.1468چکیده
پهنه سرزمین ایران و بهطور خاص فضاهای شهری آن، در تعاملات نیروهای سیاسی- اقتصادی، شکل و سامان کنونی خود را یافته است. بنابراین، هرگونه تحلیل بنیادی این فضا، نیازمند شناخت دقیق کنشگران (یا به عبارتی بازیگران و روابط سیاسی، اقتصادی آنها) و تعاملات بین آنهاست. چنین رویکردی هدف اصلی پژوهش حاضر در نمونه شهر قزوین، بهعنوان نمونهای از شهرهای تاریخی و درعینحال صنعتی کشور بوده است. روش تحقیق مورداستفاده ازلحاظ نوع تحلیل کیفی و با توجه به هدف پژوهش بنیادی بوده است. روش گراندد تئوری بهعنوان بنیاد اصلی پژوهش با ابزار مصاحبه عمیق در قالب پرسشنامه باز با توجه به نظر کارشناسان و خبرگان استفادهشده است. قابلذکر است که حجم نمونه با استفاده از تکنیک خوشهای و به تعداد 30 نفر انتخابشدهاند و نرمافزار تحلیلی پژوهش نیز MAXQDA بوده است. یافتههای پژوهش به شناسایی عوامل تخریب باغهای سنتی قزوین بهعنوان نمود عینی کنش بازیگران مختلف قدرت در سطح شهر قزوین پرداخته و بر این اساس عامل گسترش جاده کمربندی ابزار این تخریب شناسایی گردید، که در هماهنگی نهادهای ذینفع و ذیصلاح و نیز سرمایهداری عموماً غیربومی تحققیافته است. همچنین، نتایج پژوهش حاکی از آن است که اقتصاد رانتی، نبود سیستم مالیاتی، قانون ارث اسلامی، کمیت گرایی بهمثابه ابزار سنجش عملکرد مدیریت، در کنار نبود رسانه آزاد و ... ازجمله عواملی میباشند که ابزار اعمال قدرت و خارج شدن برنامهریزی از مسیر تأمینکننده خیر عمومی میباشند.
