راهبرد اولویت‌بندی مسائل در سازمانهای سرآمد (مورد مطالعه: پژوهشگاه رویان)

نویسندگان

1 دانش‌آموخته دکتری جامعه‌شناسی فرهنگی دانشگاه علامه طباطبایی، عضو هیأت علمی و مدیر گروه پژوهشی جامعه شناسی پژوهشکده مطالعات توسعه

2 دانشیار گروه جامعه شناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبائی

doi
10.22034/scs.2025.539785.1726
چکیده

موضوع مقاله راهبرد اولویت‌بندی مسائل در سازمانهای سرآمد و "چگونگی" عملیاتی‌‌سازی و کاربست آن با تأکید بر یافته‌های به دست آمده از مطالعه موردی در پژوهشگاه رویان می‌باشد. هدف پژوهش احصاء چالش‌ها و مسائل اصلی و هم‌چنین اولویت‌بندی آنها در سطح پژوهشگاه رویان و به‌تفکیک معاونت‌های چهارگانه پژوهشی، آموزشی، درمان و پشتیبانی می‌باشد. روش پژوهش با توجه به مسأله آن، کیفی و از نوع بحث گروهی یا گروه‌مرکز می‌باشد. گروه مرکز از جمله روش‌های گردآوردی داده‌ها در هر دو روش کمّی و کیفی به شمار می‌رود. روش گروه‌مرکز به نوعی بحث گروهی اطلاق می‌شود که درصدد کاوش دسته‌ای از جریان‌های معین است. تحقیق گروه‌مرکز بر تسهیل بحثی سازمان‌یافته با گروهی از افراد انتخاب شده استوار است، زیرا تصوّر می‌شود این افرد نماینده برخی طبقه‌ها و قشرهای اجتماعی هستند. نتایج برآمده از پژوهش نشان می‌دهند که: مقوله‌ی «مشکلات رفاهی و اقتصادی و حقوق پایین» با نمره 34380 مهمترین چالش پژوهشگاه می‌باشد. مقوله‌ی «نیاز به تشویق نیروهای پرکار و تفکیک از نیروهای کم‌کار» نیز با نمره 30100 دوّمین چالش پژوهشگاه می‌باشد. این چالش دوّمین چالش معاونت‌های شماره یک و سه و سوّمین چالش معاونت‌های شماره دو و چهار نیز می‌باشد. مقوله‌ی «نیاز به رسیدگی به خواسته‌های نیروها و شنیدن حرف‌های آنها» نیز با نمره 30096 سوّمین چالش پژوهشگاه می‌باشد. این چالش سوّمین چالش معاونت‌های شماره یک و دو و سه و پنجمین چالش معاونت‌ شماره چهار می‌باشد.کم‌اهمیّت‌ترین چالش‌ پژوهشگاه، مقوله‌ی «وضعیت بهتر اعضای هیأت علمی دانشگاهی نسبت به اعضای هیأت علمی رویان» با نمره 9657 می‌باشد.