تأثیر مهاجرت اتباع افغانستان بر امنیت اجتماعی، فرهنگی و زیستمحیطی ایران: (ناظر بر ماده 86 برنامه هفتم توسعه)
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران (نویسنده مسئول).
2 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22034/scs.2025.496299.1641چکیده
مهاجرت اتباع افغانستان یکی از موضوعاتی است که ارتباطی تنگاتنگی با امنیت و نظام سیاسی ایران دارد. ایران بهعنوان یکی از مهمترین مقاصد مهاجرتی برای اتباع افغانستان، شاهد ورود قانونی و غیرقانونی آنها بهدلیل قرابتهای مذهبی، زبانی و فرهنگی بوده است. در سالهای اخیر، علیرغم سیاستهایی نظیر أخذ ویزا و تصویب ماده ۸۶ برنامه هفتم توسعه، این روند افزایش یافته و تأثیرات قابلتوجهی بر امنیت اجتماعی، فرهنگی و زیستمحیطی ایران برجای گذاشته است. بنابراین پژوهش حاضر با هدف دستیابی به تأثیرهای مهاجرت اتباع افغانستان بر امنیت اجتماعی، فرهنگی و زیستمحیطی ایران نوشته شده است. برای بررسی این موضوع از روش دلفی و تکنیک شانون بهره گرفته و دیدگاههای 10 نفر از صاحبنظران حوزه علوم اجتماعی جمعآوری گردید. نتایج نشان میدهد که مهمترین تأثیر مهاجرت اتباع افغانستان بر امنیت ایران از دسته تأثیرهای «زیستمحیطی» با میانگین 04351/0 بوده و سپس در رتبههای بعدی دسته «فرهنگی» با میانگین 04322/0 و «اجتماعی» با میانگین 03873/0 قرار دارد. همچنین از منظر متخصصان افزایش جمعیت، حاشیهنشینی و افزایش جرم و جنایت با میانگین 04386/0 سه تأثیر مهمی است که مهاجرت اتباع افغانستان بر امنیت ایران گذاشته است.