بررسی میزان تجمع فلزات سنگین (روی، مس، سرب و کادمیوم) در بافت عضلۀ اگرت بزرگ (Egretta alba) در ذخیرهگاه زیستکرۀ حرا
نویسندگان
1 کارشناس ارشد محیطزیست، گروه محیطزیست، دانشکدۀ منابع طبیعی و محیطزیست، دانشگاه ملایر
2 استادیار گروه محیطزیست و رئیس دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه ملایر،
3 استادیار و معاون گروه محیطزیست، دانشکدۀ منابع طبیعی و محیطزیست، دانشگاه ملایر
doi
10.22059/jes.2014.53008چکیده
در سالهای اخیر نگرانی در خصوص آثار نامطلوب و درازمدت فلزات سنگین در محیطزیست افزایش یافته است. فلزات سنگین در محیطزیست میتوانند تأثیرات جدی در پایداری و سلامت بومسازگانها به وجود آورند. این آلایندهها از طریق مناطق ساحلی و رودخانهها وارد دریا و از طریق زنجیرۀ غذایی در بدن آبزیان جمع میشوند. اهداف ما در مطالعۀ حاضر، اندازهگیری غلظت فلزات سنگین از جمله روی، مس، سرب و کادمیوم در بافت عضلۀ اگرت بزرگ در ذخیرهگاه زیستکرۀ حرا و مقایسۀ آن با استانداردهای ارائهشده، همچنین مقایسۀ غلظت فلزات سنگین بین جنس نر و ماده و پرندۀ بالغ و نابالغ است. نتایج نشان داد که فقط در میانگین غلظت فلز سرب در بافت عضله بین جنس نر و ماده اختلاف معنیدار آماری وجود دارد (05/0p<). در این مطالعه، هیچگونه اختلاف معنیدار آماری در غلظت فلزات سنگین بین اگرت بالغ و نابالغ مشاهده نشد. همچنین، مقایسۀ میانگین غلظت فلزات سنگین با مقادیر ارائهشده نشان داد که میانگین غلظت روی، بسیار بالاتر از مقادیر بیانشده و میانگین غلظت مس، سرب و کادمیوم در اگرت بزرگ در حدود استانداردهای ارائهشده است و نزدیک به سطوحی که بتوانند آثار سمی را در پرندۀ مورد نظر نشان دهند، نبوده است. با وجود این، بالابودن غلظت این عناصر در برخی نمونهها نشان میدهد که این پرندگان در محیطزیست خود در معرض این فلزات قرار دارند.
