بهرهوری بهینه از گاز طبیعی ایران در پرتو سیاست بهینهسازی مصرف گاز و تأسیس نهاد تنظیمگر بخشی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز، دانشکده حقوق،دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 دانش آموخته دکتری مدیریت استراتژیک مدیریت نفت و گاز ،موسسه پژوهش و برنامه ریزی انرژی، دانشگاه تهران.
doi
10.48308/eclr.2023.232732.1031چکیده
آمارهای حاضر نشان از نابرابری در عرضه و تقاضای گاز طبیعی است. مسئله این است که چه نوع سیاست اتخاذی بهرهوری بهینه از گاز طبیعی را تأمین خواهد نمود؟ یافتههای نویسندگان حاکی از این است که اعمال سیاستهای کلان مرتبط با بهینهسازی گاز و تأسیس نهاد تنظیمگر بخشی در بازار گاز، کمک شایانی به بهرهوری بهینه از گاز طبیعی خواهد نمود. مستند بر آییننامۀ ایجاد بازار بهینۀ انرژی و محیط زیست، گواهیهای صرفهجویی انرژی صادر و منتشر میشود. این گواهیها اوراق بهاداریاند که نشاندهندۀ حق مالکیت بر مقدار مشخصی از میزان انرژی صرفهجویی شده است و در بازار مبادله میگردد. درعینحال، تحت کنترل نهاد تنظیمگر بخشی در بازار گاز، عدم تعادل موجود مابین عرضه و تقاضا، برطرف شده و بهرهوری بهینه از گاز طبیعی محقق میگردد. از دیگر اثرات مستقیم تأسیس این نهاد، مقابله با انحصار در بازار، تشخیص مصادیق رویههای ضدرقابتی و تصویب دستورالعملهای ناظر بر تنظیم قیمت بازار و مقدار کالا است. ازاینرو لازم است تا بازار توسط نهاد تنظیمگر بخش گاز کنترل گردد. این مقاله اساساً به دنبال ارائۀ سیاستی است تا بتوان به واسطۀ اعمال آن در صنعت زمینۀ بهرهوری بهینه از گاز طبیعی را فراهم نمود. ازاینرو، تلاش شده است تا علاوه بر مقررات موجود، نهاد تنظیمگر، ویژگیهای آن و اساسنامۀ تأسیس این نهاد در بخش گاز مورد بررسی قرار گیرد و با هدف نیل به بهرهوری بهینه، تأسیس این نهاد در بازار گاز ایران ضرورت یابد