بررسی اثر گیاه نی و زمان ماند هیدرولیکی در بازده حذف سرب در تالاب مصنوعی افقی زیرسطحی
نویسندگان
1 استاد دانشکدۀ مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران
2 استادیار گروه مهندسی آب دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول
3 استاد دانشکدۀ مهندسی علوم آب دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران
4 استاد دانشکدۀ بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران،
doi
10.22059/jes.2014.53009چکیده
آلودگی آب با فلزات سنگین مسئلۀ محیطزیستی جهانی است که به واسطۀ فعالیتهای روزافزون بهرهبرداری از معادن، صنعتیشدن و شهرنشینی در سراسر کرۀ زمین افزایش یافته است. سرب از مهمترین آلایندههای زیستمحیطی محسوب میشود که از راههای مختلف منابع آب و خاک را آلوده میکند.تالابهای مصنوعی با استفاده از گیاهان آبزی میتوانند عملیات تصفیة فاضلابهای حاوی فلزات سنگین را به طور مؤثرتر و با هزینههای کمتری در مقایسه با سایر روشها انجام دهند. در این تحقیق اثر گیاه نی و زمان ماند هیدرولیکی بر بازده حذف سرب در تالاب مصنوعی افقی زیرسطحی در دانشگاه آزاد واحد دزفول از تیر تا مهر 1392 بررسی شد. نتایج نشان داد که با افزایش زمان ماند، بازده حذف افزایش مییابد، به طوری که بازده حذف سرب در زمان ماند یکروزه معادل 1/84 درصد و در بهترین شرایط در زمان ماند پنجروزه معادل 1/88 درصد اندازهگیری شد و بین متوسط بازده حذف سرب در زمانهای ماند 1، 3 و 5 روز اختلاف معنیدار (p<0.05) وجود داشت، در صورتی که بین زمان 5 و 10 روز اختلاف معنیدار مشاهده نشد. بنابراین، با توجه به شرایط این تحقیق، زمان ماند پنجروزه برای حذف سرب پیشنهاد میشود. همچنین، نتایج نشان داد با کاهش بار هیدرولیکی جریان از 8/19 تا 5/3 سانتیمتر بر روز، نسبت غلظت فاضلاب خروجی به ورودی به طور معنیدار و به صورت رابطۀ خطی کاهش یافت. بنابراین، با افزایش زمان ماند و کاهش بار سطحی، فرصت بیشتری برای فرایندهای مؤثر در حذف سرب در تالاب فراهم میشد و نتایج تجمع سرب در ریشۀ گیاه نی نیز نشاندهندۀ توان بالای این گیاه در جذب عنصر سنگین سرب بود.