برآورد ارزش اقتصادی آهن، آلومینیوم و مس قابل بازیافت در پسماندهای الکترونیکی (مطالعۀ موردی: منطقۀ 6 تهران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری برنامهریزی محیطزیست، دانشکدۀ محیطزیست، دانشگاه تهران
2 استاد گروه برنامهریزی و مدیریت محیطزیست، دانشکدۀ محیطزیست، دانشگاه تهران
3 دانشجوی دکتری مدیریت محیطزیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران،
4 دانشجوی دکتری آموزش محیطزیست، دانشگاه پیامنور، تهران
5 فارغالتحصیل کارشناسی ارشد برنامهریزی، مدیریت و آموزش محیطزیست دانشکدۀ محیطزیست، دانشگاه تهران،
doi
10.22059/jes.2014.53015چکیده
از مهمترین مسائلی که بالاخص در دو دهۀ اخیر در خصوص توسعۀ صنایع الکترونیکی مطرح شده، پسماندهای حاصل از این صنایع است. این پسماندها بهرغم داشتن مواد باارزش برای بازیافت دارای مواد فوقالعاده خطرناکیاند که در صورت بازیافت و کنترلنشدن موجب آسیب به انسان و محیطزیست میشوند. اهمیت پسماندهای الکترونیکی به علت فلزات سنگین مانند نیکل، کادمیوم، سرب و فلزات باارزش قابل بازیافت مانند طلا، نقره، آلومینیوم، آهن، مس و ... در آن است. در این مطالعه سعی شده است ارزش اقتصادی فلزات آهن، آلومینیوم و مس در پسماندهای الکترونیکی منطقۀ 6 تهران محاسبه شود. برای این منظور با توجه به نبود بانک اطلاعاتی معتبر در کشور در خصوص تولید این نوع پسماندها، به کمک پرسشنامههایی، میزان تولید حال و آیندۀ پسماندهای الکترونیکی با استفاده از روشهای کمّی محاسبه شد. این میزان در سال 1392 حدود 745 تن برآورد شد که بر اساس ارزش اقتصادی فلزات آهن، مس و آلومینیوم در بازارهای جهانی، ارزش اینها حدود 499000 دلار برآورد شد. انتظار میرود کل تولیدات پسماندهای الکترونیکی این منطقه تا سال 1402، حدود 1145 تن باشد و ارزش اقتصادی فلزات مذکور در آنها حدود 850000 دلار برآورد شده است. برای بهرهمندی از فواید اقتصادی این پسماندها ارائۀ سیستم یکپارچۀ مدیریت پسماندهای الکترونیکی ضروری به نظر میرسد. چنین سیستمی برای موفقیت، باید مسائل اقتصادی، اجتماعی و محیطزیستی این نوع از پسماندها را نیز در نظر گیرد.