بهبود برنامهریزی آبیاری زعفران با استفاده از اندازهگیریهای میدانی و مدل سازی گیاهی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و مهندسی آب-آبیاری و زهکشی، گروه علوم و مهندسی آب دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و مهندسی آب-آبیاری و زهکشی، گروه علوم و مهندسی آب دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
4 پژوهشگر پسادکتری علوم و مهندسی آب-آبیاری و زهکشی، گروه علوم و مهندسی آب دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
5 استاد، گروه اگروتکنولوژی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
doi
10.22048/jsat.2023.386578.1481چکیده
زعفران یکی از ارزشمندترین ادویههای جهان به شمار میآید و باتوجه به ارزش اقتصادی بالا و نیاز آبی پایین، کشت آن در شرق ایران از اهمیت ویژهای برخوردار است. در این پژوهش که در سال زراعی 1401-1400در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه فردوسی مشهد صورت گرفت، مدل اکواکراپ جهت شبیهسازی عملکرد گیاه زعفران با استفاده از اندازهگیریهای میدانی واسنجی و صحتسنجی شد. بدین منظور رطوبت خاک، زیستتوده و سطح سایهانداز گیاه با تفکیک زمانی نسبتا بالا در طول فصل رشد اندازهگیری گردید. مقدار ضریب همبستگی پیرسون، میانگین ریشه مربعات خطا، شاخص توافق ویلموت و ضریب کارایی نش - ساتکلیف برای شبیهسازی رطوبت به ترتیب 87/0، 8/7 میلیمتر،92/0 و 62/0 ، برای زیستتوده گیاه 99/0، 3/0 تن برهکتار، 99/0 و 98/0 و همچنین برای سطح سایهانداز گیاه 98/0 ،5 درصد، 98/0 و 93/0 به دست آمد. بازههای حساس گیاه زعفران از طریق بررسی تغییرات وزن بنه دختری ، زیستتوده و بهرهوری آب در طول مراحل مختلف رشد نسبت به تنش آبی تعیین و یک سناریوی اصلاحشده جهت بهبود وضعیت آبیاری مزرعه پیشنهاد گردید. با اعمال این سناریو و اجرای مدل، مقدار وزن بنه دختری از 550/5 به 693/7 تن بر هکتار و زیست توده از 204/7 به 395/9 تن بر هکتار افزایش یافت. مقدار بهرهوری آب نیز از 50/3 به 69/3 کیلوگرم بر مترمکعب رسید و 85 میلیمتر آب صرفهجویی شد.