روابط تصویری-بینانشانه ای سیمرغ با نظام ادبی آن در منطق الطیر عطار
نویسندگان
1 کارشناس ارشد پژوهش هنر و مدرس دانشگاه پیام نور اصفهان
doi
10.22077/nia.2015.567چکیده
سرزمین ایران جایگاه تجلی اساطیر بسیاری است که ظهورشان در دامان هنر و ادبیات حضورشان را تداوم و رونق بخشیده است. اسطورههایی که بارها مورد تحلیل واقع شدهاند اما باز هم این گنجایش را دارند که از منظری تازه مورد نگرش و بررسی قرار گیرند. آثار بزرگانی چون عطار، سهروردی، حافظ و سعدی که علی رغم تحقیقات بسیار هنوز هم افقهای نویی را در اختیار ما قرار می دهند. یکی از این آثار ارزنده منطق الطیر عطار است که مضمون آن رسیدن به سیمرغ در قالب اسطورهای دور از ذهن و دستنایافتنی است. سیمرغ مفاهیم ژرفی را با وجوه گوناگون چون اساطیری، حماسی و عرفانی دربردارد. از این رو سوالی مطرح می شود مبنی بر این که نقش تصویری سیمرغ چه تاثیر متقابلی بر نظامهای ادبی در منطقالطیر عطار داشتهاست. لازمهی پاسخدهی به آن، سیر روایتی خطی است که از سیمرغ حماسی آغاز شده و به سیمرغ عرفانی ختم می شود. از این منظر در بخش نخست شخصیت افسانهای سیمرغ در عرصهی ادبیات پارسی مورد بررسی قرار گرفتهاست، سپس نقش این پرندهی اسطورهای را در ادبیات عرفانی و با تاکید موردی بر منطقالطیر عطار واکاوی کرده و در پایان تحلیلی بر تطبیق وجود یا عدم روابط بینانشانهای میان نظام ادبی سیمرغ عطار و نگارگریهای همعصر آن صورت می گیرد. آنچه در این پژوهش حاصل شد تفاوت آشکارا میان دو سیمرغ مطرح شده در داستان های عرفانی و روایات اساطیری است و هم چنین عدم نگارش تصویر اولی به دلیل تعهدات دینی و شمایل شکنی در سیمرغ نوع دوم به علت حضور این پرنده به شکل اسطوره ای ملی-حماسی است.