فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این تحقیق با هدف بررسی ویژگی‏های چندسازه چوب- پلاستیک حاصل از آرد چوب/ پلی‏کربنات بازیافتی (لوح‏های فشرده مستعمل) انجام شد. بدین منظور آرد چوب صنوبر با نسبت‌های وزنی 0، 10، 20 و 30 درصد با پلی کربنات بازیافتی مخلوط گردید. از عامل سازگارکننده N- (2-آمینو اتیل)-3- آمینو‎پروپیل تری متوکسی‎سیلان به مقدار ثابت 2 درصد وزن خشک پلیمر استفاده شد. فرایند اختلاط مواد توسط اکسترودر دو مارادون همسوگرد انجام شده و گرانول حاصله با استفاده از پرس در دمای c190o، فشار 13 بار و زمان 12 دقیقه به تخته‌هایی با ضخامت mm 7-3 و دانسیته gr/cm3 1 تبدیل شدند. آزمون‌های مکانیکی شامل خمش استاتیک، کشش و آزمون‌های فیزیکی شامل جذب آب و واکشیدگی ضخامت طی دوره‌های زمانی 2، 24، 48 و 72 ساعت در آب سرد مطابق با استاندارهای ASTM بر روی نمونه‌ها انجام گرفت. جهت بررسی توزیع و چگونگی برهمکنش ذرات چوب با بستر پلیمری، تصاویر میکروسکوپ الکترونی از سطح شکست نمونه‌ها تهیه شد. از آنالیز گرماوزن‌سنجی به‌‌منظور مقایسه میزان پایداری حرارتی چندسازه‌ها استفاده شد. نتایج نشان دادند که با افزایش مقدار آرد چوب از 10 تا 30 درصد در مقایسه با نمونه شاهد، خواص مکانیکی تخته‌ها افزایش یافت. مقدار جذب آب چند‎سازه چوب‎-پلاستیک ساخته‎شده با افزایش مقدار آرد چوب افزایش یافته، ولی واکشیدگی ضخامت چند‎سازه‎ها، حتی بعد از 72 ساعت غوطه‎وری در آب، در حد صفر اندازه­گیری شد. نتایج حاصل از میکروسکوپ الکترونی پویشی نیز حاکی از بهبود در فصل مشترک بین آرد چوب و ماده زمینه پلیمری در حضور سازگار کننده بود. مقاومت حرارتی نمونه شاهد نسبت به سایر چند‎سازه‎های تهیه‎شده بالاتر بود و با افزایش مقدار آرد چوب، مقاومت حرارتی چندسازه‌های ساخته‎شده کاهش یافت. بیشترین مقدار پایداری حرارتی برای نمونه حاوی پلی کربنات خالص به دست آمد.