بررسی تاثیر گردشگری مذهبی بر سلامت معنوی و خودکارآمدی دانشجویان
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی کرمان
2
3 دانشگاه علامه طباطبایی
doi
چکیده
هدف: در دنیای پرچالش امروز، جایی که دانشجویان با فشارهای روانی و اجتماعی فراوانی روبهرو هستند و خودکارآمدی و سلامت معنوی بهعنوان عوامل کلیدی موفقیت و بهزیستی تبدیل شدهاند، یافتن راههای نوآورانه برای تقویت این ویژگیها ضرورتی اجتنابناپذیر است. پژوهش حاضر با نگاهی تازه به گردشگری مذهبی، تلاش دارد تا نقش تجربیات معنوی در رشد شخصیت، توانمندی روانشناختی و سلامت معنوی دانشجویان را بررسی کند. روش: این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی با رویکرد کاربردی بوده و جامعه آماری آن دانشجویان دانشگاههای کشور با تجربه گردشگری مذهبی را شامل میشود. دادهها با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری و نرمافزار Smart PLS تحلیل شدند. یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد که گردشگری مذهبی تأثیر مثبت و معناداری بر خودکارآمدی و سلامت معنوی دانشجویان دارد. تمامی ابعاد گردشگری مذهبی شامل دانشافزایی دینی، تجربیات روانشناختی، فعالیتهای زیارتی، تمرینات اخلاقی-عبادی و تعاملات فرهنگی-اجتماعی، رابطه معناداری با خودکارآمدی و سلامت معنوی نشان دادند. همچنین، خودکارآمدی نقش میانجی در رابطه بین گردشگری مذهبی و سلامت معنوی ایفا میکند. این نتایج دلالتهای نظری و سیاستگذاری مهمی را آشکار میسازند. نتیجهگیری: برنامهریزی هدفمند برای گردشگری مذهبی، نه تنها بهعنوان یک فعالیت جانبی، بلکه بهعنوان یک مداخله روانشناختی-فرهنگی، میتواند ابزار قدرتمندی برای تقویت خودکارآمدی و سلامت معنوی دانشجویان باشد. این پژوهش از مسئولان نظام آموزش عالی دعوت میکند تا در طراحی بستههای حمایتی، نقش تجربیات معنوی را در نظر بگیرند.
