ارزیابی میزان اثربخشی راهبردهای مجموعه مدیریت شهری جهت مقابله با بحران شیوع کرونا مطالعه موردی: شهر رشت
نویسندگان
1 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
doi
10.22034/jsc.2022.290034.1489چکیده
با پیشرفتهای شگرف در حوزه بهداشت و سلامتی در دهههای اخیر تصور نمیشد که در قرن 21 شیوع ویروس کرونا ازلحاظ اندازه و گسترش بتواند شهرهای جهان را با چنین بحرانی مواجه سازد. پژوهش حاضر باهدف ارزیابی میزان اثربخشی راهبردهای مجموعه مدیریت شهری شهر رشت در مقابله با ویروس کرونا انجامگرفته است. روش تحقیق پژوهش حاضر کمی است و جمعآوری اطلاعات از طریق پیمایشی و اسنادی صورت پذیرفته است. با مطالعات مبانی نظری و پیشینه تحقیق، 8 معیار و 53 شاخص شامل نقش شهرداریها، نقش شهروندان، مدیریتی و اجرایی، درمانی - مراقبتی، نظافتی - بهداشتی، اقتصادی، آموزشی - فرهنگی، حملونقل و فضای عمومی استخراج شد. تعداد 391 پرسشنامه بهصورت آنلاین میان ساکنین شهر رشت توزیع گردید. برای تحلیل دادهها از آزمونهای کولموگروف اسمیرنوف تک نمونهای و فریدمن در نرمافزار SPSS استفاده شد. سپس با استفاده از نرمافزار Smart PLS3 به مدلسازی و تحلیل پژوهش پرداختهشده است. ضریب مسیر منتهی به معیار پنهان "نظافتی - بهداشتی" قویترین تأثیر را دارا میباشد (949/0). این بدین معنی میباشد که معیار نظافتی – بهداشتی تأثیری قوی بر اثربخشی میزان راهبردهای مجموعه مدیریت شهری دارد. معیارهای اقتصادی و درمانی - مراقبتی به ترتیب با ضرایب مسیر 916/0 و 910/0 دارای قویترین تأثیر میباشند. این سه معیار و شاخصهای ذیل آنها توسط شهروندان شهر رشت بهعنوان معیارهای مهم تعیینشدهاند. ضدعفونی کردن ساختمانهای پرازدحام اداری و عمومی، مناسبسازی فروشگاهها و میدانها میوه و ترهبار (ایجاد نظم فضایی و ...)، تعبیه مکانهایی برای شستوشوی دستها و ... ازجمله کارهایی است که در این دوران میتوان انجام داد و مجموعه مدیریت شهری باید تمرکز خود را بر این موضوعات عطف نماید و بعدازاین مسئله به اقتصاد و معیشت مردم بپردازد.