بارگاه کیومرث بررسی تطبیقی عناصر بصری هفت نگاره با موضوع واحد
نویسندگان
1 کارشناس ارشد پژوهش هنر
doi
10.22077/nia.2014.497چکیده
کیومرث نخستین پادشاه افسانهای است که فردوسی داستان او را در بخش اسطورهای شاهنامه آورده است. کیومرث در زبان اوستایی به صورت گیومرتن(دارای حیات فانی) آمده است و در برخی متون نیز به صورت گیومرث، گیومرد، کهومرث و کیومرز نیز دیده میشود. پیدایش حکومت و زندگی اجتماعی در شاهنامه با داستان کیومرث آغاز میشود. بر اساس این داستان آغاز فرمانروایی مصادف است با زنده شدن طبیعت و با آمدن او، امنیت و آرامش بر همه جا حکمفرما میشود. سادگی و زیبایی این داستان خود دلیلی است که نگارههای زیادی در طول تاریخ نقاشی ایران به این موضوع اختصاص داده شود. هدف در این مقاله بررسی تطبیقی هفت نگاره با این موضوع و مضمون در مکاتب مختلف نگارگری ایران است. نظر به تنوع ویژگیهای بصری این مکاتب، سعی شده از هر دوره نمونهای انتخاب و بررسی شود چرا که نقشمایهها و رنگهای خاص هر مکتب نگارگری، موضوع اصلی داستان را تحتالشعاع قرار داده است. میزان وفاداری هنرمندان به متن داستان در هفت نگاره، متفاوت است. در همه نگارهها کیومرث و درباریان در طبیعت تصویر شدهاند( به عنوان نقطه مشترک نگارهها) و رنگها و پوشش افراد بسیار متنوع میباشد( به عنوان نقطه اختلاف نگارهها). روش تحقیق در این مقاله توصیفی-تحلیلی و شیوه گردآوری مطالب هم به روش کتابخانهای است.