متابولیسم آب شهری، ابزاری کارآمد جهت ارزیابی عملکرد مدیریت آب شهری (مطالعه موردی شهر اصفهان)
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی آب، فاضلاب و محیطزیست، دانشکده مهندسی عمران- آب و محیطزیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 استاد دانشکده مهندسی عمران و پژوهشکده محیطزیست دانشگاه تبریز و استاد مدعو پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه صنعتی شریف، ایران
3 استادیار، گروه مهندسی آب، فاضلاب و محیطزیست، دانشکده مهندسی عمران- آب و محیطزیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
4 دکترای مهندسی محیطزیست، گروه مهندسی آب، فاضلاب و محیطزیست، دانشکده مهندسی عمران- آب و محیطزیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22067/jwsd.v9i4.2207.1162چکیده
با افزایش تغییرات آب و هوایی و اجتماعی، چالش امنیت آبی شهرها پررنگتر میشود و تصمیمگیران شهری برای دستیابی به مدیریت پایدار آب شهری در زمینههایی مانند بهرهوری آب و استفاده مجدد از فاضلاب حرکت میکنند. در این پژوهش یک چارچوب متابولیسم آب شهری براساس موازنه جرمی آب گسترش داده شد. با استفاده از آن الگوهای جریان آب در بخشهای شهری بررسی و کارایی مدیریت آب در شهر اصفهان ارزیابی شد. در این مقاله معادلههای پیشین متابولیسم آب شهری بررسی و رابطههای تازهای با در نظر گرفتن جایگاه مدیریت آب شهری در شهرهای کشورهای درحالتوسعه مانند ایران، با اضافه شدن پارامترهایی مانند آب بدون درآمد، تعریف شد. مدل متابولیسم آب ساخته شده برای اولین بار بر روی شهر اصفهان بهعنوان یک نمونه واقعی برای سال ۱۳۹۸ به کار گرفته شد و الگوی استفاده از آب و کارایی آب شهری اصفهان تحلیل شد. شهر اصفهان تا اندازه بسیاری به آب سطحی و منابع آب سد و رودخانه زایندهرود وابسته است. درحالیکه با داشتن تعداد بسیاری مصرفکننده خانگی پتانسیل بالایی از دیدگاه منابع آب خاکستری و فاضلاب تصفیه شده دارد. بررسیها نشان داد بیش از ۸۰ درصد از نیاز آبی شهر اصفهان از منابع خارجی تأمین میشود و همین مورد گویای شکننده بودن فراهم کردن آب پایدار و وابستگی شدید شهر اصفهان به بخشهای پیرامون برای فراهم کردن آب خود است. این نتایج نشان میدهد، چارچوب متابولیسم آب به آسان کردن درک و ارزیابیهای فراگیرتر از کارایی آب شهرها کمک میکند.
