تصویرگری «لا» در شعر سنایی و خاقانی
نویسندگان
doi
10.30495/clq.2021.683764چکیده
مضمون آفرینی و تصویرگری شاعران با حروف سابقه طولانی دارد. اغلب شاعران در بکاربردن حروف در تصویرگریها جهت خلق مضامین، به شیوهای زیبا و شورانگیز، نهایت تلاش خود را به کار گرفتهاند. هر شاعری به نوبه خود در ابداع و خلق شگفتیهای جدید، ابداعات بکر و نوع آوریهای خاص در این وادی قدم برداشته است. سنایی و خاقانی از جمله شاعرانی هستند که با قریحه شاعری خویش این هنر را به غایت خود رساندهاند؛ به گونهای که خواننده را به تفکر در خلق تصاویر شگفت غرق میکنند. آنها با بهرهگیری از پدیدهها و استعمال معانی نمادین و اسطورهای از آنچه در محیط پیرامون خود دیدهاند، شگفتی آفریدهاند. این دو شاعر با خصوصیات منحصر به فردی که یکی از آنها مضمون آفرینی و تصویرگریهای زیبا با واژهها و حروف است و با این کار ضمن نوآوری و خلاقیت، بر اهمیت شعر خود افزودهاند.
