تأثیر آموزش مهارتهای معنوی-اسلامی و آموزش شفقت به خود (CFT) بر تابآوری روانی پدران کودکان دارای اختلالات یادگیری
نویسندگان
1
2
3
doi
چکیده
هدف: پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی آموزش مهارتهای معنوی-اسلامی و آموزش شفقت به خود بر تابآوری مردان انجام شد. مواد و روشها: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری آن را کلیه پدران کودکان دارای اختلال یادگیری شهر زاهدان در ششماهه نخست سال 1402 تشکیل داد. ازاینبین، تعداد 60 نفر که حاضر به همکاری بودند و ملاکهای ورود به پژوهش را داشتند، به شیوه نمونهگیری در دسترس بهعنوان نمونه پژوهش انتخاب و بهطور تصادفی به سه گروه شامل دو گروه آزمایش (20 نفر) و یک گروه کنترل (20 نفر) منتسب شدند. گروههای آزمایش، مداخله معنویت درمانی اسلامی و آموزش شفقت به خود را به ترتیب در 12 و 8 جلسه 90 دقیقهای دریافت کردند و گروه کنترل آموزشی را دریافت نکردند. پرسشنامه تابآوری فرایبورگ (2005) ابزار پژوهش حاضر بود. جهت تحلیل دادهها نیز از نرمافزار SPSS-26 استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد که معنویت درمانی اسلامی و آموزش شفقت به خود بر نمرات تابآوری در پسآزمون اثر معنیدار داشت (001/0>P). بهعبارتیدیگر، نتایج حاکی از اثربخشی مداخلات آموزش مهارتهای معنوی و آموزش شفقت به خود، بر تمامی مؤلفههای تابآوری پدران شامل شایستگی فردی (66/328=F؛ 001/0>P)، شایستگی اجتماعی (41/100=F؛ 001/0>P)، انسجام خانوادگی (62/70=F؛ 001/0>P)، حمایت اجتماعی (02/105=F؛ 001/0>P) و ساختار فردی (53/90=F؛ 001/0>P) دارد. نتیجهگیری: با توجه به یافتههای پژوهش بهکارگیری رویکردهای آموزشی درمانی مبتنی بر معنویت و همچنین آموزش شفقت به خود، سبب بهبود تابآوری و صبر پدران این کودکان شده و موجبات بهبود کیفیت زندگی شان را فراهم میکند.