اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر ادراک درد و کمالگرایی مردان مبتلا به سندرم روده تحریکپذیر
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلام، واحد بوشهر، بوشهر، ایران
2 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بوشهر، بوشهر، ایران
3 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بوشهر، بوشهر، ایران
4 گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران
doi
10.22038/mjms.2020.17479چکیده
مقدمه: بیماریهای گوارشی بار اقتصادی و فشار روانی زیادی را به جامعه و سیستم بهداشتی و درمانی تحمیل میکنند. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر ادراک درد و کمالگرایی مردان مبتلا به سندرم روده تحریکپذیر انجام شد.روش کار: پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی بیماران مرد مبتلا به سندرم روده تحریکپذیر مراجعهکننده به بیمارستان میلاد شهر تهران در سال 98-1397 تشکیل داد. با روش نمونهگیری در دسترس و مبتنی بر هدف تعداد 30 نفر انتخاب و به شیوه تصادفیسازی در دو گروه مساوی 30 نفری جایگزین شدند. گردآوری دادهها با کمک فرم تجدیدنظر شده درد مک گیل و پرسشنامه باور غیرمنطقی جونز انجام شد. دادهها با کمک روشهای آمار توصیفی (میانگین و انحرافمعیار)، آزمونهای مربوط به رعایت پیش فرضهای آماری و واریانس با اندازهگیری مکرر با نرمافزار آماری SPSS نسخه 26 تحلیل شد.نتایج: نتایج نشان داد که در مرحله پس آزمون بین میانگین نمره کل کمال گرایی و ادراک درد در افراد دو گروه از نظر آماری تفاوت معناداری وجود دارد (05/0>P). این تفاوت در مرحله پیگیری سه ماهه نیز پابرجا بود (05/0>P).نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه میتواند چشمانداز امیدوارکنندهای از اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر سازههای روانشناختی مبتلایان به بیماری مزمن طبی به ویژه سندرم روده تحریکپذیر ترسیم نماید.