انتقال معنی از طریق تصویرسازی ذهنی در جزء سی ام قرآن کریم
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان انگلیسی و زبانشناسی دانشگاه بیرجند
2 کارشناس ارشد زبانشناسی همگانی دانشگاه بیرجند
3 استادیار زبان و ادبیات عرب دانشگاه بیرجند
doi
10.22077/nia.2014.554چکیده
قرآن کریم معجزهی جاودان خداوند و منشور زندگی بشر در همه دورانها است. در روزگاری که آیات الهی بر پیامبر گرامی اسلام نازل شد، عرب در اوج فصاحت و بلاغت بودند و قرآن آنان را در این زمینه به مبارزه طلبید. نگارندگان این مقاله برآنند که نقش تصویرسازی ذهنی را در انتقال مفاهیم در جزء سی قرآن بررسی نمایند. شیوهی این پژوهش کتابخانهای است. برای انجام کار، نمونههای تصویرسازی از جزء سیام انتخاب و بررسی شدند تا در نهایت به این پرسش پاسخ داده شود که بیان تصویری در القای معانی قرآنی چه نقشی دارد؟ سبک کتاب آسمانی به گونهای است که از طریق تصویرسازی ذهنی، مفاهیم انتزاعی را عینی میسازد تا وضوح آنها در ذهن مخاطب، بیشتر و در نتیجه تعامل مخاطب با متن بهتر گردد و در نهایت دریافتی بهتر از پیام قرآن توسط او انجام شود. برای این منظور، قرآن بر یک گونهی خاص از تصویرسازی تکیه نمیکند بلکه از گونههای متنوعی از تصاویری که در درون بافت با هم در تعاملند، بهره میجوید. تصویرسازیها به دایرهی بیان بلاغی همچون تشبیه و استعاره و مجاز و کنایه محدود نمیشوند بلکه از عناصر گوناگونی مانند موسیقی آیات، توصیفات دقیق و تقابل صحنهها تشکیل میگردند تا حس و خیال آدمی را برانگیزند. تصویرسازیهای ذهنی با چارچوب فضای کلی بافت سورهها هماهنگند.