نقش هوش معنوی و سبک زندگی اسلامی در پیشبینی افکار به خودکشی نوجوانان دارای سابقه رفتار خودجرحی
نویسندگان
1
2
3 دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
doi
چکیده
مقدمه: یکی از رفتارهای محتمل در نوجوانان دارای سابقه رفتارخودجرحی، اقدام به خودکشی است و بررسی عوامل مرتبط با افکار و اقدام به خودکشی در میان این گروه، ضروری است؛ بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی نقش هوش معنوی و سبک زندگی اسلامی در پیشبینی افکار به خودکشی نوجوانان دارای سابقه رفتار خودجرحی بود. روش: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشآموزان نوجوان 15 تا 18 سال دارای رفتارخودجرحی مناطق 2 و 14 تهران، در نیمه اول سال 1403 تشکیل دادند که تعدادشان 546 نفر بود. از این میان به روش نمونهگیری هدفمند از نوع ملاک، تعداد 152 دانشآموز (85 دختر و 67 پسر) انتخاب شدند و به پرسشنامههای افکار خودکشی بک (1961)، هوش معنوی کینگ (2008) و سبک زندگی اسلامی کاویانی (2009) پاسخ دادند. دادهها با استفاده از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه، در نرمافزار SPSS-26 تحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد بین هوش معنوی (589/0-=r) و سبک زندگی اسلامی (547/0-=r) با افکار خودکشی ارتباط معنیداری وجود دارد. مجموعاً هوش معنوی و سبک زندگی اسلامی 7/54 درصد از واریانس افکار خودکشی را به شکل منفی و معنیداری پیشبینی میکنند (01/0>p). نتیجهگیری: طبق یافتههای پژوهش، هوش معنوی و سبک زندگی اسلامی، ارتباط منفی و معناداری با افکار خودکشی نوجوانان دارای سابقه انجام رفتار خودجرحی دارد. بنابراین، توجه به آموزش هوش معنوی و چگونگی بهکارگیری مهارتهای سبک زندگی اسلامی به این نوجوانان در مراکز روانشناسی و مشاوره، مهم و ضروری به نظر میرسد.