مدل سازگاری عاطفی دانشجویان دانشگاه فرهنگیان: نقش سبک زندگی اسلامی با میانجیگری بهزیستی معنوی
نویسندگان
1
2
3 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
چکیده
زمینه و هدف: نظر به چالشهای روانی دانشجویان در دانشگاه، سازگاری عاطفی آنان در این محیط و عوامل مرتبط با آن حائز اهمیت است. بنابراین هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجی بهزیستی معنوی در رابطه سبک زندگی با سازگاری عاطفی دانشجویان بود. روش: روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان دانشگاه فرهنگیان استان خراسان جنوبی در سال تحصیلی 1403-1402 بود (2128 نفر). بر اساس روش نمونهگیری طبقهای از بین افراد واجد شرایط 319 نفر (129 پسر و 190 دختر) انتخاب شدند و به پرسشنامههای بهزیستی معنوی دهشیری و همکاران، سبک زندگی اسلامی کاویانی آرانی و سازگاری عاطفی فرحبخش پاسخ دادند. دادههای پژوهش از طریق آزمون همبستگی پیرسون و آزمون بوتاستراپ با استفاده از نرمافزارهای SPSS-26 و Smart Pls-3 تحلیل شدند. یافتهها: ضرایب همبستگی بین سبک زندگی اسلامی (449/0=r) و بهزیستی معنوی (334/0=r) با سازگاری عاطفی مثبت و معنیدار بود (01/0>P). همچنین نتایج آزمون بوتاستراپ نشان داد که ضریب مسیر رابطه غیرمستقیم بین سبک زندگی اسلامی با سازگاری عاطفی از طریق متغیر میانجی بهزیستی معنوی معنیدار بود (05/0>p). نهایتاً حصول مقدار 345/0=GOF نشان از برازش کلی مدل پژوهش داشت. نتیجهگیری: نتایج پژوهش حاکی از آن است که بهزیستی معنوی میتواند رابطه میان سبک زندگی اسلامی و سازگاری عاطفی دانشجویان را میانجیگری کند. برگزاری دورههای آموزشی و کارگاههای تخصصی آموزش بهکارگیری مهارتهای سبک زندگی اسلامی و بهبود معنویت در دانشجویان پیشنهاد میشود.