فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: جایگاه فرزندآوری در زندگی خانوادگی و اجتماعی از ارزش ذاتی برخوردار است. فرزندآوری یک حق طبیعی و شرعی برای زن و شوهر دانسته شده است. حق فرزندآوری در فقه در ساحت‌های فردی، خانوادگی و حاکمیتی قابل بررسی می‌باشد که تحقیق حاضر با رویکرد حکومتی به آن پرداخته است. حق فرزندآوری چالش‌های جدی در حوزه‌های گوناگون خانوادگی، اقتصادی و سیاسی ایجاد کرده و ضرورت دارد که فقه پاسخ‌گوی آن باشد. در این مقاله به موضوع فرزندآوری پرداخته شده که به عنوان یک حق است اما در شرایطی می‌تواند از حق به حکم تبدیل شود. مواد و روش‌ها: این پژوهش با رویکرد تحلیلی و توصیفی انجام شده و اطلاعات آن با روش کتابخانه‌ای جمع‌آوری شده است. در این پژوهش بر اساس مبانی فقها در حق فرزندآوری، دیدگاه صحیح در حق یا حکم بودن فرزندآوری پذیرفته شد. یافته‌ها: فرزندآوری وجهه دوگانه‌ای در فقه دارد که ممکن است بر مبنای حق به معنای خاص در مقابل حکم باشد یا بر مبنای حکم و تکلیف باشد. مبنای فقهی برگزیده این است که فرزندآوری گاهی می‌تواند عنوان وجوب کفایی را کسب کند تا در پرتو آن چالش‌های حق فرزندآوری برطرف و مقاصد دینی تأمین گردد.