نقش سلامت معنوی و امیدواری در پیشبینی سلامت روان نوجوانان دارای اختلالات یادگیری
نویسندگان
1
2
3
doi
چکیده
مقدمه: سلامت روان نوجوانان دارای اختلالات یادگیری همواره موردتوجه روانشناسان استثنایی و روانپزشکان بوده است. طبق بررسیهای انجامشده به نظر میرسد سلامت معنوی و امیدواری در سلامت روان این افراد نقش دارند. بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی نقش سلامت معنوی و امیدواری در پیشبینی سلامت روان نوجوانان مبتلا به اختلالات یادگیری بود. روش: پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشآموزان نوجوان دارای اختلال یادگیری که در سال تحصیلی 1402-1403 به مراکز اختلالات یادگیری شهرستان زاهدان مراجعه کرده بودند به تعداد 600نفر بود. از این میان به روش نمونهگیری طبقهای (دختر و پسر) و تصادفی و بر اساس جدول کرجسی و مورگان، نهایتاً تعداد 142 دانشآموز انتخاب شدند و به پرسشنامههای سلامت روانشناختی گلدبرگ (1972)، سلامت معنوی پالوتزین و الیسون (1982) و امیدواری میلر (1988) پاسخ دادند. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS-26 و آزمون ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان تحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد بین سلامت معنوی (374/0=r) و امیدواری (398/0=r) با سلامت روانشناختی ارتباط مثبت و معنیداری وجود داشت (01/0>p). درمجموع مؤلفههای سلامت معنوی و امیدواری 4/37% از واریانس سلامت روانشناختی نوجوانان مبتلا به اختلالات یادگیری را پیشبینی کردند. نتیجهگیری: سلامت روانی و عمومی دانشآموزان نوجوان مبتلا به اختلالات یادگیری، از طریق مؤلفههای امیدواری و سلامت معنوی قابل پیشبینی است؛ لذا توجه به امیدواری و سلامت معنوی دانشآموزان دارای اختلالات یادگیری و بهبود امید و سلامت معنوی آنان در راستای بهبود سلامت و بهداشت روانی آنان، مهم و ضروری است.