اثربخشی آموزش هوش معنوی بر انسجام روانی و بهزیستی اجتماعی دانش آموزان دبیرستانهای دخترانهی شهر بهارستان
نویسندگان
1
2
3
4
doi
چکیده
زمینه و هدف: بهبود عملکرد اجتماعی، روانشناختی و معنوی دانش آموزان یکی از دغدغه اصلی روانشناسان است، لذا مطالعه حاضر باهدف تعیین اثربخشی آموزش هوش معنوی بر انسجام روانی و بهزیستی اجتماعی دانش آموزان انجام شد. روش کار: طرح پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون و گروه گواه بود. جامعه پژوهش شامل تمامی دانش آموزان پایه نهم دبیرستانهای دخترانهی شهر بهارستان در سال تحصیلی 1402-1401 بودند که تعداد 30 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای انسجام روانی آنتونووسکی (1987) و بهزیستی اجتماعی کییز و ماگیارمو (2003) استفاده شد. گروه آزمایش آموزش هوش معنوی را در ۸ جلسه 90 دقیقهای در هفتهای یک جلسه در مدت دو ماه دریافت کردند و گروه گواه هیچ مداخلهای دریافت نکرد. تحلیل دادهها با روش آماری تحلیل کوواریانس چند متغیره با کمک نرمافزار SPSS نسخه 22 انجام گرفت. یافتهها: نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیشآزمون بین میانگین انسجام روانی و بهزیستی اجتماعی پسآزمون گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری وجود داشت، لذا میتوان نتیجه گرفت که آموزش هوش معنوی مؤثر بوده و موجب افزایش انسجام روانی و بهزیستی اجتماعی دانش آموزان شده است (01/0>P). نتیجهگیری: آموزش هوش معنوی میتواند بهعنوان آموزشی در راستای ارتقای انسجام روانی و بهزیستی اجتماعی دانش آموزان به کار گرفته شود.