فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: زندانیان از مهم‌ترین گروه‌های نیازمند خدمات روان‌شناختی هستند و انجام مداخلات جهت ارتقا سلامت روان این افراد ضروری است؛ لذا پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی معنویت درمانی اسلامی و آموزش شفقت به خود بر خودکارآمدی زندانیان انجام شد. روش: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون بود و جامعه آماری آن را کلیه زندانیان شهر بیرجند در شش‌ماهه نخست سال 1400 تشکیل داد که ازاین‌بین، تعداد 60 نفر که ملاک‌های ورود به پژوهش را داشتند، به شیوه نمونه‌‌گیری در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفی به سه گروه شامل دو گروه آزمایش (20 نفر) و یک گروه کنترل (20 نفر) منتسب شدند که گروه‌های آزمایش، مداخله معنویت درمانی اسلامی و آموزش شفقت به خود را به‌ترتیب در 12 و 8 جلسه 90 دقیقه‌ای دریافت کردند و گروه کنترل آموزشی را دریافت نکردند. پرسشنامه خودکارآمدی عمومی شرر و مادوکس (1982) ابزار پژوهش حاضر بود. جهت تحلیل داده‌ها نیز از آزمون آنالیز کوواریانس و نرم‌افزار SPSS-26 استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان‌داد که مداخلات مبتنی‌بر معنویت درمانی اسلامی و آموزش شفقت به خود بر نمرات خودکارآمدی زندانیان در پس‌آزمون اثر معنی‌دار داشت (001/0>P). به‌عبارتی‌دیگر، نتایج حاکی از اثربخشی مداخلات معنویت درمانی و آموزش شفقت به خود (14/221=F؛ 001/0>P) بر خودکار آمدی زندانیان شهرستان بیرجند دارد. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش می‌توان گفت به‌کارگیری از رویکرد‌های درمانی مبتنی بر معنویت و هم‌چنین آموزش شفقت به خود، سبب بهبود خودکار آمدی زندانیان می‌شود و زمینه کاهش گرایش آنان به رفتارهای نابهنجار را فراهم می‌کند.