مطالعه تطبیقی سیاست کیفری ایران و بنگلادش در قبال بزه اسیدپاشی

نویسندگان

1 استادیار، گروه حقوق، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.

doi
10.22096/law.2025.2056297.2281
چکیده

اسیدپاشی در زمرۀ جنایاتی است که آثار غیرقابل جبران و درازمدتی بر جسم و روان بزه‌دیده بر جای می‌گذارد. مقابلۀ علمی با این رفتار نیازمند اتخاذ سیاست جنایی مدبرانه و همه‌جانبه‌ای، مبتنی‌بر مؤلفه‌های شدت مجازات و حمایت از بزه‌دیده است. پژوهش حاضر، با اتخاذ روش مطالعۀ توصیفی - تحلیلی و با مدنظر قرار دادن قانون تشدید مجازات اسیدپاشی و حمایت از بزه‌دیدگان ناشی از آن در ایران و قانون جزای بنگلادش و قانون کنترل جرم اسید در این کشور، ضمن تحلیل ارکان مادی و معنوی این بزه، سیاست کیفری این دو کشور را در قبال این جرم مورد ارزیابی قرار می‌دهد.پژوهش حاضر در مقام پاسخ به دو سؤال اصلی است. وجوه اشتراک و افتراق ارکان جرم اسیدپاشی در دو‌ نظام جزایی ایران و بنگلادش و واکنش کیفری در قبال آن چیست؟ به‌رغم نوآوری‌ها، کماکان در رفتارهای فیزیکی مشمول این قانون در ایران ابهام وجود دارد. این در حالی است که در سیاست کیفری بنگلادش، محل تردید نیست، چراکه قانون‌گذار بنگلادشی، با عبور از مصادیق رفتار، بیشتر به نتیجه توجه داشته است. در هر دو کشور، جرم اسید پاشی مقید به نتیجه است. واژۀ اسید به‌عنوان وسیلۀ ارتکاب جرم، در کشور بنگلادش تعریف شده و این در حالی است که در حقوق ایران، تعریفی از این واژه ارائه نشده است.