مروری بر فناوریهای مورد استفاده جهت پالایش آب در سیستمهای آبزیپروری با تأکید بر الگوی توسعه پایدار در ایران
نویسندگان
1 دانشیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 دانشجوی دکترا، گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 مربی پژوهشی، پژوهشکده آبزیپروری آبهای داخلی، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بندر انزلی، ایران
doi
10.22067/jwsd.v9i3.2205.1150چکیده
یکی از محدودیتهای اصلی در مسیر توسعه صنعت آبزیپروری در ایران، دسترسی به آب شیرین با کیفیت مطلوب است. این امر سزاور استفاده از فناوریهای مناسب برای تصفیه پسابهای آبزیپروری است. مطالعه حاضر به بررسی فناوریهای پرورشی بهمنظور صرفهجویی در مصرف آب در سیستمهای آبزیپروری ایران با تکیه بر الگوی توسعه پایدار پرداخته است. در این تحقیق، نوآوریهای ایجاد شده در تصفیه پسابهای آبزیپروری در سیستمهای پرورشی مداربسته، آکواپونیک و سیستمهای یکپارچه چندمنظوره (IMTA) مورد بحث قرار گرفته است. سیستم آبزیپروری مداربسته (RAS) که پساب را با حذف آلایندههای سمی و بازیافت آب، پالایش میکند، تنها به 10 درصد از حجم کل آب شیرین برای تولید ماهی نیاز دارد. ازاینرو، این سیستم به صرفهجویی آب کمک میکند. اما بااینحال محدودیتهایی دارد، از جمله مهمترین آنها تجمع نیترات در سیستم، هزینه اقتصادی زیاد و مدیریت دشوار آن میباشد که با تبدیل مواد مغذی حاصل از پساب آبزیپروری به زیستتوده جلبکی میتوان بر این محدودیتها پیروز شد. علاوهبر سیستمهای آبزیپروری مداربسته، آکواپونیک یک سیستم تولید مواد غذایی است که شیوههای مرسوم آبزیپروری و سیستم مداربسته را با هم ترکیب میکند. این روش شامل پرورش آبزیان و کشت گیاهان میباشد که به نوعی پیوند فعالیتهای آبزیپروری-کشاورزی را نشان میدهد. آبزیپروری یکپارچه چندمنظوره (IMTA) شامل استفاده از ارگانیسمهای همزیست در سیستمهای پرورشی میباشد که باعث بهینهسازی تعادل مواد مغذی و پالایش پساب فراهم شده از فعالیتهای آبزیپروری میشود. این روش ترکیبی از سطوح تغذیهای مختلف را نشان میدهد، ازاینرو، پسابهای حاوی مواد آلی و معدنی توسط موجودات مختلف مورد استفاده قرار میگیرند.
