ترجمان مفهوم عدالت توزیعی در سیاستگذاریهای تخصیص منابع آب
نویسندگان
1 دانشیار، گروه آموزشی مهندسی محیطزیست، دانشکده محیطزیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دکتری، گروه آموزشی مهندسی محیطزیست، دانشکده محیطزیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشیار گروه آموزشی جامعهشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22067/jwsd.v9i2.2201.1115چکیده
در ساختار تصمیمگیری منابع آب یکی از موضوعات اساسی تخصیص "عادلانه"، "منصفانه" و "بر مبنای تساوی" است. بر اساس خواست دولتها، سیاستهای تخصیص منابع آب، بر مبنای عدالت انجام میشوند؛ درحالیکه تعریف دقیق عادلانه بودن و نحوه کاربرد آن در بخش آب بر محققین و سیاستگذاران پوشیده است. بنابراین یافتن پاسخ چگونگی توزیع عادلانه منابع محیطزیستی مانند آب یکی از گامهای اساسی در مطالعات و سیاستگذاریهای منابع آب است. اما حوزهای که کمترین توجه به آن اختصاص یافته است، تعریف دقیق عادلانه بودن است. بر این مبنا، نوشتار حاضر بهصورت مطالعه اسنادی و در قالب تکنگاری توصیفی و تحلیلی عمیق در حوزه عدالت توزیعی در سیاستگذاریهای تخصیص منابع آب تهیه شده است. بنابراین در این پژوهش افزون بر بررسی مفاهیم پایهای عدالت، فلوچارت انتخاب مراحل بررسی عدالت آبی در کشور پیشنهاد خواهد شد. همچنین مقایسه و تبیین مفاهیم عدالت توزیعی در تخصیص منابع آب نیز ارائه میشود تا اختلاف بین رویکردهای مختلف عدالت توزیعی بر مبنای مفهوم مدرن آن شامل برابری، تفاوت، برابری فرصتها، رفاه، شایستگی و استحقاق از منظر عدالت در پژوهشهای آبی مشخص شود.