فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

امروزه فناوری نوین اطلاعات و ارتباطات، نقشی پایه در امور اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جوامع ایفا کرده است و به عنوان نیروی محرک در رشد و توسعه جوامع بشری بشمار می‌آیدکه این فناوری نوین زمینه‌ساز نوعی رسانه اجتماعی شده است. این رسانه با دارا بودن ویژگی تعاملی، فضای نوینی به نام فضای مجازی را در عرصه کنشگری ایجاد نموده است. تاثیر دسترسی و استفاده از این رسانه تعاملی جهانی، ارتقا و دفاع از حقوق مدنی –سیاسی و حقوق اقتصادی در سراسر جهان می‌باشد. از این رو ارتباط حیاتی بین فضای مجازی و حقوق بشر وجود دارد. ازآنجاکه حقوق بشر حقوقی غیرقابل نقض و ذاتی هر انسان شمرده می‌شود، این حقوق نیز باید در فضای مجازی همانند فضای فیزیکی ترویج و حمایت شوند. بدیهی است برخورد بالقوه‌ای بین قوانین حمایت از حقوق بشر و اصل جریان نامحدود اطلاعات در فضای مجازی وجود دارد. یکی از مهم‌ترین مهم‌ترین حقوق بشرِ متاثر از ارتباط اینترنتی حریم خصوصی است، لذا اتخاذ مدل تنظیم‌گری مطلوب در جهت حمایت از حقوق مذکور از ضروریات موضوع مورد بحث است. در این مقاله، استدلال می‌گردد که مدل مطلوب تنظیم‌گری محتوای فضای مجازی، مدل تنظیم‌گری مشارکتی است. این مدل از تنظیم‌گری بر یک چارچوب قانونی استوار است که بر پایه آن نهادهای خصوصی امور خود را به‌وسیله‌ی کدهای رفتاری یا مجموعه‌ای از قوانین سامان می‌دهند که می‌توان از رابطه‌ی هم‌زیستی قانون، هنجارهای اجتماعی و معماری اینترنت در این مدل از تنظیم‌گری بهره‌برداری نمود تا نتیجه‌ای هم‌افزایانه قابل‌تحقق باشد.