ارائۀ عامل ارتباط مناسب جهت یکنواختسازی قواعد حل تعارض قوانین در دعاوی مسئولیت مدنی ناشی از هتک حیثیت با نگاهی به مقررات رم 2
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
2 دانشیار، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
3 استادیار، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
doi
10.22096/law.2024.2017081.2191چکیده
امروزه با گسترش ابزارهای رسانهای، امکان وقوع دعاوی هتک حیثیت با عناصر خارجی متعدد افزایش یافته است که میتواند دادگاههای رسیدگیکننده به دعوا را در بهکارگیری قواعد سنتی حل تعارض قوانین دچار مشکل کند. بدیهی است اعمال قاعدۀ حل تعارض یکنواخت و جلوگیری از تشتت قواعد حل تعارض در اینگونه دعاوی بین کشورهای مختلف، پیشبینیپذیری و قطعیت حقوقی را میافزاید و امکان سوءاستفادۀ اصحاب دعوا را از آنان خواهد گرفت. اما کدام عامل ارتباط میتواند جهت اعمال نسبتبه دعاوی هتکحیثیت مناسب تلقی گردد؟ این مقاله ضمن ارزیابی عوامل ارتباط قابلاعمال نسبتبه دعاوی هتکحیثیت، بهعنوان یک قاعدۀ حل تعارض قوانین یکنواخت، عامل ارتباط مناسبی را پیشنهاد خواهد داد. در این مقاله، نشان داده خواهد شد که قانون مقر دادگاه، درصورت وجود حوزههای قضایی صالح متعدد، امکان سوءاستفادۀ خواهان را فراهم میآورد. همچنین بهکارگیری قاعدۀ حل تعارض مبتنی بر قانون مناسب، بهدلیل وجود انعطاف زیاد، پیشبینیپذیری و قطعیت حقوقی را به همراه ندارد و قانون محل استقرار خوانده نیز نمیتواند عدالت را بین طرفین دعوا ایجاب نماید. بهکارگیری قانون محل وقوع خسارت چون ممکن است منجر به حاکمیت قوانین متعدد در یک دعوا گردد، دادگاه را در عمل با مشکل مواجه میکند، لیکن قانون محل سکونت عادی زیاندیده میتواند بهعنوان یک عامل ارتباط مطلوب در دعاوی هتک حیثیت اعمال شود.