استراتژیهای طراحی غیرفعال جذب در فضاهای آموزشی پایدار برای کاهش آلایندهها و ارتقای کیفیت هوا
نویسندگان
1 وزارت آموزش و پرورش
2 دانشگاه علم و صنعت ، تهران ، ایران
3 دانشگاه علم و صنعت، تهران ، ایران
doi
10.22061/jsaud.2025.11828.2305چکیده
کیفیت هوای فضاهای آموزشی تأثیر زیادی بر سلامت و عملکرد دانشآموزان و اساتید دارد. آلودگی هوای داخلی و خارجی میتواند منجر به مشکلات تنفسی، کاهش تمرکز و افزایش بیماریها شود. به دلیل پیچیدگی و تنوع منابع آلایندهها در این فضاها، بهبود کامل کیفیت هوا از طریق یک تکنولوژی درمانی واحد دشوار است. این مطالعه به بررسی استراتژیهای نوین جذب آلایندهها در طراحی فضاهای آموزشی، بهویژه برای کاهش آلایندههای هوای داخلی و خارجی، پرداخته است. روش تحقیق شامل جمعآوری دادهها از منابع علمی و تحقیقاتی و بررسی ادبیات موجود در زمینه استفاده از جاذبها و سیستمهای جذب آلایندهها است. این تحقیق دو رویکرد اصلی را ارزیابی کرده است: استفاده از جاذبهای خارجی در نمای ساختمانها برای کنترل آلایندههای با منشاء خارجی و استفاده از جاذبهای داخلی برای کاهش آلایندههای داخلی. نتایج نشان میدهند که سیستمهای فیلتر هوا و پوششهای جاذب در نمای ساختمانها میتوانند بهطور مؤثری آلایندههای خارجی مانند PM2.5، PM10 و VOCها را کاهش دهند. همچنین، استفاده از مصالح نانو مواد در فضاهای داخلی بهویژه در کاهش آلایندههای داخلی مانند CO2 و فرمالدهید بسیار مؤثر است. این مواد با خاصیت فتوکاتالیستی خود، زمانی که در معرض نور خورشید قرار میگیرند، توانایی جذب آلایندهها را بهطور چشمگیری افزایش میدهند. همچنین نتیجهگیری تحقیق نشان میدهد که توجه به جهتگیری مناسب و نفوذ نور طبیعی در طراحی فضاهای آموزشی میتواند بازدهی این مصالح و سیستمهای جذب آلایندهها را افزایش دهد. استفاده از این مصالح میتواند زمینهساز معماری پایدار و بهرهگیری از سیستمهای تهویه غیرفعال و بدون آلایندهها در آینده باشد.