ارزیابی آلودگی صوتی در بخش مراقبتهای ویژه سوختگی مورد مطالعه: بیمارستان سوختگی شهید مطهری تهران
نویسندگان
1 دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران
2 گروه آموزشی طراحی صنعتی- دانشکده معماری و شهرسازی ئانشگاه علم و صنعت ایران
3 دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران
doi
10.22061/jsaud.2025.11086.2248چکیده
مقدمه: آلودگی صوتی در محیط زندگی انسان، عوارض فیزیکی و روانی متفاوتی بر روی انسان دارد. هدف از این مطالعه ارزیابی میزان نوفه و منابع آن در بخش بستری مراقبت ویژه سوختگی است.روش تحقیق: اندازه گیری صدا در طول 24 ساعت توسط دستگاه صداسنج انگلیسیCEL، در بخش بستری مراقبت ویژه در بیمارستان سوختگی شهید مطهری تهران انجام شد. اندازه گیری تراز فشار صوت در دو اتاق بستری بیماران و همچنین راهروی بخش بستری در دو نوبت روز (نوبت اول و دوم) و شب اندازه گیری شد.نتایج و بحث: بر اساس این اندازه گیریها، میزان و منابع نوفه، میانگین و حداکثر تراز فشار صدا در سه دوره مختلف زمانی در طول روز و در شب تجزیه وتحلیل شدند. مشخص شد که تراز فشار صوت اتاق های بیماران و راهروی بخش بستری از سطح راهنمای سازمان بهداشت جهانی فراتر است. به طور کلی میتوان اینگونه بیان کرد که سطح نوفه در بخش مراقبت ویژه سوختگی در طول روز، بیشتر از شب است. همچنین سطح تراز نوفه در اتاق بیمارانی که به لحاظ سطح هوشیاری، وضعیت بهتر داشتند و قادر به فریاد زدن بودند، بالاتر بود. نتیجه گیری: منابع نوفه غالب در بخش مراقبت ویژه سوختگی، صدای فریاد بیماران، مکالمه و فعالیت کادر درمان، صدای بسته شدن درها، آلارم ها و صدای تجهیزات پزشکی بود. از اینرو طراحی اتاق های بستری یک تخته برای بیماران سوختگی و استفاده از مواد و مصالح جاذب صدا در اتاق های بستری می تواند تا حد زیادی آلودگی صوتی ناشی از صدای بیماران و مکالمه کادر درمان در هنگام تعویض پانسمان را کنترل کند.