شناسایی پهنه های مستعد فعالیت اجتماعی در بافت تاریخی کرمان با تاکید بر اختلاط و جذابیت کاربری

نویسندگان

1 پژوهشگر دکتری دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران

2 استاد،گروه شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، ایران.

3 دانشیار،گروه شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران.

doi
10.22061/jsaud.2024.10884.2229
چکیده

مقدمه: توجه به برنامه‌ریزی کاربری اراضی شهری به ­ویژه از طریق اختلاط کاربری اراضی طی چند دهه اخیر به سبب مزایای متعدد آن تبدیل به یک الگوی برنامه‌ریزی مهم در جهان شده، اما رابطه آن با متغیرهای مکانی- فضایی تأثیرگذار بر مکان فعالیت اجتماعی کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. این پژوهش ضمن سنجش میزان اختلاط کاربری در بافت تاریخی کرمان به بررسی رابطه آن با شکل­ گیری مکان ­های مستعد برای فعالیت­ های اجتماعی می ­پردازد. زیرا یکی از شروط ایجاد انسجام در فضاهای شهری توانایی فضا برای حمایت از فعالیت ­های اجتماعی و حفظ آن­ها در خود است. از این رو هدف پژوهش شناسایی پهنه ­های مستعد برای فعالیت اجتماعی در بافت تاریخی کرمان است.روش تحقیق: پژوهش، از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی و کمی است. گردآوری داده ­ها به دو روش کتابخانه­ ای و میدانی (به‌صورت تکمیل پرسشنامه و مشاهدات و برداشت ­های میدانی) بوده و برای تحلیل پرسشنامه ­ها از روش­های تجزیه­ وتحلیل و وزن­دهیSAW و AHP استفاده می­ شود. سپس با مدل تحلیل شبکه شهری به شناسایی اماکن با اختلاط کاربری بالا از نظر کاربران فضا و کارشناسان پرداخته می ­شود. برای بررسی همبستگی فضایی و مکانی میان کاربری ­ها از دیدگاه فضایی شاخص موران محلی با توجه به شاخص دسترسی و وزن کاربری نیز سنجیده می­شود.نتایج و بحث: در نهایت با توجه به نتایج به دست آمده از شاخص موران و تحلیل شبکه شهری اماکن مستعد برای فعالیت ­های اجتماعی به شناسایی می­شود. بر مبنای یافته‌ها بیشترین اختلاط کاربری در محدوده بازار و سپس خیابان ­های هم راستا با بازار شرقی – غربی کرمان است که بسیار به نتایج همبستگی فضایی به­دست آمده از شاخص موران مشابهت دارد. بهترین اماکن برای وقوع فعالیت اجتماعی با توجه به اختلاط کاربری و شاخص دسترسی (پیاده، دوچرخه، نزدیکی به ایستگاه حمل ­ونقل عمومی) و همچنین مساحت کاربری در راسته بازار شرقی – غربی کرمان و میادین ارگ و گنجعلی­ خان همچنین مرکز محله ته باغ لَلِه است.نتیجه ­گیری: بازار کرمان همچنان عنصری مرکزی در ساختار شهری است که می­تواند فعالیت ­های اجتماعی را حمایت کند، همچنین عنصر شهرسازی جدید یعنی خیابان نیز در صورت بهره ­مندی از اختلاط کاربری سازگار و متناسب با نیاز کاربران فضا و داشتن امکانات و خدمات مناسب می­ توانند پهنه­ های مناسبی برای وقوع فعالیت­ های اجتماعی باشند.