مفهومسازی سرزندگی در مقیاس فضای شهری؛ تدوین یک مدل مفهومی پویا
نویسندگان
1 پژوهشگر دکتری شهرسازی، گروه شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استاد، گروه شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22061/jsaud.2024.10898.2230چکیده
مقدمه: فقدان «سرزندگی» نوعی فقر است که توسعه پایدار را تهدید می کند. بر این اساس، امروزه خلق و ارتقای «سرزندگی»، به عنوان یکی از مهمترین اهداف برنامه های توسعه ی شهری دنبال می شود. این در حالی است که «سرزندگی شهری» در عرصه نظری به گونه ای مناسب مفهوم سازی نشده و یک مدل نظری ساختارمند و یکپارچه در ارتباط با آن به ویژه در مقیاس فضاهای شهری (به عنوان مهمترین کانون های تبلور سرزندگی شهری) تدوین نشده است. در عرصه داخلی نیز، با وجود انجام پژوهش های متعدد، به دلایلی از جمله کمینگری بیشتر این پژوهش ها و عدم درک یا پذیرش سرزندگی به مثابه «یک کل» شکاف نظری مورد اشاره پابرجاست. بر این اساس، ضرورت تبیین سرزندگی بر مبنای یک لنز نظری «کلنگر» و مفهوم سازی مناسب آن بیش از پیش احساس می شود.روش تحقیق: پژوهش پیش رو با هدف مفهوم سازی سرزندگی در مقیاس فضای شهری، طی مطالعه ای نظری-بنیادی و بر مبنای روش تحلیل محتوای متون، به گونه ای ساختارمند به بررسی ادبیات نظری جهانی می پردازد و بر این مبنا، «ابعاد»، «معیارها» و «شاخص ها»ی سرزندگی شهری را در قالب یک مدل مفهومی تبیین می کند.نتایج و بحث: سرزندگی در مقیاس فضای شهری را در قالب یک «مدل پویای سه سطحی»، می توان مفهوم سازی کرد. سطح اول دربردارنده 3 بُعدِ «کالبدی-محیطی»، «عملکردی-مدیریتی» و «ادراکی-معنایی»، سطح دوم شامل 15 معیار و سطح سوم مشتمل بر 55 شاخص(با قابلیت کمی سازی به منظور سنجش سرزندگی) به همراه «شاخص های زمینه ای» است. همچنین پویایی مدل پیشنهادی برمبنای توجه به عنصر «زمان» تعریف می شود.نتیجه گیری: بر مبنای یافته ها، هفت عامل کلیدی در تبیین سرزندگی شهری نقش دارند: 1) حرکت و پویایی، 2) رویدادها، 3) زمینه ای برای بروز، 4) حضورپذیری، 5) تنوع شهری، 6) انرژی شهر و 7) زندگی فعال خیابانی. آفرینش سرزندگی شهری نیز در گرو توجه به دیالکتیک و رابطه میان سه عنصر «انسان»، «فضا» و «فعالیت» است. سرزندگی شهری، بر اساس مدل مفهومی پیشنهادی، دربردارنده «مجموعه ای از عوامل متعدد و به هم مرتبط» است. به بیان دیگر، سرزندگی چتر جامعیتش را بر تمامی کیفیت های مرتبط با یک فضای شهری اعم از کالبدی، عملکردی و معنایی می گستراند. بر این اساس ضروری است از آن تحت عنوان «فرامفهوم» یا «مفهوم فراگیر» یاد شود. این «دیدگاه کل نگر» نسبت به سرزندگی شهری می تواند ابهامات و آشفتگی های نظری پیرامون آن را تحدید کرده و به انسجام بخشی مبانی نظری آن کمک نماید.