تبیین کاربست رویکرد شهر دوستدار کودک در طراحی فضای باز مجتمع مسکونی مهر جهت ارتقا امنیت کودکان نمونه مطالعاتی: مسکن مهر وحدت شیراز

نویسندگان

1 استادیار، گروه مهندسی معماری، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.

2 استادیار، گروه مهندسی معماری، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.

3 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی معماری، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.

doi
10.22061/jsaud.2024.10637.2210
چکیده

مقدمه: امروزه با رشد شهرنشینی و مهاجرت روستاییان به شهرها، فضاهای شهری برای کودکان غیر قابل دسترس شده و کمتر پاسخ­گوی نیازهای آنان است. لذا کاربست رویکرد شهر دوستدار کودک به عنوان راهبردی جهت افزایش احساس امنیت کودکان و سنجش کیفیت سکونتگاه‌های افراد حائز اهمیت است. بر این اساس هدف اصلی این پژوهش بررسی و تبیین راهبردهای اصولی طراحی به منظور افزایش امنیت کودکان در طراحی فضاهای باز مجتمع‌های مسکونی اقشار کم درآمد بر اساس مؤلفه‌های رویکرد شهر دوستدار کودک است که در این پژوهش مسکن مهر وحدت در شهر شیراز به عنوان نمونه مطالعاتی در نظر گرفته شده.روش تحقیق: این پژوهش از نوع تحقیقات ترکیبی(آمیخته)، از منظر روش شناسی توصیفی-تحلیلی و پیمایشی و از نظر هدف کاربردی است. برای گردآوری داده‌های مورد نیاز پژوهش از روش کتابخانه‌ای، پرسشنامه و بازدیدهای میدانی استفاده شده.نتایج و بحث: نتایج حاصل از تحلیل واریانس و ضریب همبستگی پیرسون نشان می‌دهد که بین مؤلفه‌های رویکرد شهر دوست­دار کودک و میزان احساس امنیت ساکنین در فضای باز ساختمان‌های مسکونی مهر به لحاظ آماری رابطه معنادار وجود دارد.نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج، از جمله راهکارهای اساسی قابل ارائه به منظور افزایش احساس امنیت کودکان در فضای باز مجتمع‌های مسکونی مهر بر اساس رویکرد شهر دوستدار کودک می­توان به افزایش خوانایی محیط برای کودکان در فضای باز مجتمع از طریق طراحی فضاهای مشارکتی سرگرم کننده به منظور ارتباط هرچه بیشتر کودکان و نیز طراحی مسیرهای عبور و مرور کودکان به فضاهای مذکور با استفاده از کفپوش‌های بازی آور، بدنه‌های تحریک‌کننده اشاره نمود.