بررسی میزان کاهش مصرف انرژی در ساختمانهای خاک پناه در اقلیم گرم و خشک دزفول
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مهندسی معماری، گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول.
2 استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول
doi
10.22061/jsaud.2024.10752.2217چکیده
مقدمه: انتخاب معماری متناسب با اقلیم هر منطقه مسئلهای است که همواره مورد توجه بشر بخصوص معماران بوده است. معماری در پناه خاک نیز یک رویکرد طراحی است که از دوره باستان در تمدنهای مختلف برای مقابله با شرایط بد آب و هوایی از قبیل گرما، طوفان و ... وجود داشته است. همینطور در شهر دزفول که در گذشته از فضای مسکونی که شوادون نام داشت در ماههای گرم سال برای فرار از شرایط طاقتفرسای اقلیمی استفاده میشد. هدف اصلی این تحقیق معرفی ایده معماری در پناه زمین و بررسی اثرات آن برآسایش ساکنین و میزان مصرف انرژی در تمام فصول سال در اقلیم مورد نظر است. روش تحقیق: در این تحقیق با شبیهسازی در نرمافزار دیزاین بیلدر به بررسی و مقایسه عملکرد حرارتی و روشنایی دو بنا طراحیشده، یکی در پناه زمین و دیگری بهعنوان شاهد روی سطح زمین، پرداختهشده است. نتایج و بحث: در این پژوهش به بررسی مواردی از قبیل تهویه و نور(که معماری خاک پناه بهطور طبیعی از آن کمبهره است و برای بهبود شرایط نیاز به مصرف انرژی زیادی دارد) و میزان مصرف انرژی سرمایش و گرمایش و دما هوا داخل ساختمان که چه اندازه به شرایط مطلوب دمایی نزدیک است پرداختهشده. راهکارهایی جهت اصلاح و بهبود این شرایط از قبیل گودال باغچه، نورگیر سقفی، پنجره دوجداره، سایبان، عایق حرارتی و ...ارائهشده است. نتیجهگیری: در نتیجه ضمن اینکه ساختمان خاک پناه نسبت به حالت شاهد (در روی سطح زمین)، از لحاظ دما هوا داخل ساختمان 56/6 درصد به حالت مطلوب نزدیکتر بود؛ میزان مصرف انرژی سالانه بدست آمده نیز نشان داد: به لحاظ تهویه 3/28 درصد، انرژی روشنایی 16/15 درصد، انرژی سرمایشی 85/42 درصد و انرژی گرمایشی 16/46 درصد، از حالت بهینهتری برخوردار بود.