بررسی روانشناختی ارتباط جرم اضرار به غیر با سلامت معنوی
نویسندگان
doi
چکیده
چکیده سلامت معنوی شکلی از تجربه معنوی انسان در دو چشم انداز مختلف است: الف ـ چشم انداز سلامت مذهبی که بر چگونگی درک افراد از سلامتی در زندگی معنویشان، هنگامی که با قدرتی بالاتر ارتباط دارند، متمرکز است، ب ـ چشم انداز سلامت وجودی که بر نگرانیهای اجتماعی و روانی افراد متمرکز است. اصطلاح سلامت معنوی که نخستین بار در سال 1971م. توسط دیوید اومبِرگ تحت عنوان بهزیستی معنوی وضع شد، بیش از همه بر بهزیستی شخصی فرد و ارتباط با خدای او تأکید دارد. این دو بعد در عین منفک بودن با هم تعامل و همپوشانی دارند و در مقابل،اضرار یعنی آنچه که موجب ضرر است و ممکن است علامت فقدان سلامت معنوی باشد، هدف از این پژوهش تبیین دورنمای وضعیت سلامت معنوی، به خصوص درجوامع علمی و فرهنگی و قشر فرهیختهی جامعه و به معنی اخص آن در بین افراد دانشگاهی متاثر از اضرار به غیر است. در این تحقیق علاوه بر مطالعات کتابخانهای مرتبط، مطالعهی میدانی با استفاده از پرسشنامهی پایش شده انجام گرفته است و براساس یافتهها، حجم قابل توجه مراودات روزمره و سرعت بالای تبادل اطلاعات و کنشها و نیز مدرنتر و فراوانتر شدن ابزارهای در دسترس بشر (اعم از ملموس و مجازی) بستر آسیبرسانی به افراد جامعه، برای کسانی که به نوعی دارای انگیزه اضرار به غیر هستند را بیشتر از پیش فراهم کرده و نیز بر اساس نتایج آزمون میدانی اضرار به غیر ارتباط معناداری با سلامت معنوی جامعه دارد