سنجش هم آوایی ادراک کاربران فضا با اصول طراحی شهرسازی ایرانی در بستر فرهنگ اسلامی (مطالعه موردی: پیاده راه شهر میانه)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشکده مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه طراحی شهری، دانشکده مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران.
3 استادیار گروه طراحی شهری، دانشکده مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران.
doi
10.22061/jsaud.2024.10491.2196چکیده
1-مقدمه: امروزه پیادهراههای شهری بهعنوان یکی از رگهای حیات اجتماعی شهر محسوب میشوند. در ارزیابی پیادهراه در بافت زمینهای ایران و در شهرهایی با تاریخچه فرهنگ اسلامی، همآوایی ادراک کاربران فضا با طرح اجرا شده، میتواند در مطلوبیت بیشتر فضا مؤثر باشد.2-روش تحقیق: بدین منظور، پژوهش حاضر با اتخاذ راهبردی پیمایشی و روشی ترکیبی، پیادهراه شهر میانه را که گذری کوتاه از زمان بهرهبرداری خود داشته بهعنوان بستر مطالعه، مورد توجه قرار داده است. در گام نخست، ابعاد و مؤلفه های سنجش کیفیت فضای پیاده راه به گونهای انطباقی با اصول شهرسازی ایرانی- اسلامی، با تحلیل محتوای متون شناسایی شده و در گام دوم، به منظور سنجش ادراک کاربران از فضای پیادهراه و بررسی نقش علت استفاده از فضا در این ادراک، از ابزار پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده است. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران، برابر با 383 نفر بهدست آمد که بهمنظور کاهش خطاهای احتمالی 400 پرسشنامه توزیع شد. در تحلیل دادهها نیز از نرم افزار SPSS نسخه 26 با انجام آزمونهای T_Test و آنالیز واریانس (ANOVA) استفاده شده است.3-نتایج و بحث: نتایج پژوهش نشان میدهد که بعد اجتماعی- فرهنگی در پیادهراه حاضر، دارای بیشترین مطلوبیت در انطباق با اصول شهر ایرانی در بستر فرهنگ اسلامی است. همچنین عامل خرید مهمترین علت استفاده از فضای پیادهراه بوده و در بعد اجتماعی- فرهنگی و اقتصادی، در نظرات کاربران فضای پیادهراه تفاوت وجود دارد. 4-نتیجهگیری: بنابراین میتوان بیان نمود که بهرهگیری از نتایج بررسی همآوایی نظر کاربران پس از اجرای طرح و دریافت خلاءهای موجود در هر بعد طراحی، میتواند در اصلاح و بهبود کیفیت فضا مؤثر باشد.