فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

امروزه، به دلیل محدودیت محاکم دادگستری­ در رسیدگی قضایی به حجم گسترده دعاوی که گاه موجب طولانی شدن بیش‌ازحد رسیدگی به یک پرونده می‌گردد، لزوم توجه به شیوه ­های حل‌وفصل غیر قضایی اختلاف ضرورتی انکارناپذیر است. برای نیل به این هدف، تعیین جایگاه محاکم در ترغیب متداعیین به حل‌وفصل دعوا از طرق غیر قضایی که از مزایای بسیار، همچون تسریع در ختم نزاع و کاهش حجم پرونده‌های ارجاعی به محاکم برخوردار است، دارای ضرورت دوچندان می‌گردد. این نوشتار با هدف بررسی محدوده­ نقش دادگاه­های ایران در ترغیب متداعیین به حل‌وفصل دوستانه­ دعوا، در تطبیق با دیگر نظام­های حقوقی، همچون کامن­لا و رومی- ژرمنی نگارش شده است. دستاورد نوشتار بدین‌صورت است که نظام حقوقی ایران، با توجه به قانون­های آیین دادرسی کیفری و حمایت خانواده، در میان سکوت قانون آیین دادرسی مدنی، هم‌راستا با دیگر نظام­های حقوقی، به نقش قضات دادگستری در ترغیب طرفین دعوا به حل‌وفصل غیر قضایی­ دعوا توجهی ویژه کرده است، لیکن به دلیل نقص قانون آیین دادرسی مدنی در این رابطه، عملاً شاهد نقش‌آفرینی چشمگیر قضات ایرانی در این زمینه نیستیم که نیاز است این مسئله از سوی قانون‌گذار ایرانی اصلاح شود.