تأملی بر بازدارندههای ریشهای اشتغال دانش آموختگان دانشگاهی به منظور رهبری و سیاستگذای مطلوب آموزشی
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشکده اقتصاد و کارآفرینی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
2 دکترای مدیریت سیاستگذاری علم و فناوری، دانشکده اقتصادی و اداری، دانشگاه مازندران، ایران
3 دکتری مدیریت آموزش عالی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/jrlat.2025.84107.1825چکیده
پژوهش حاضر با هدف تأملی بر بازدارندههای ریشهای اشتغال دانش آموختگان دانشگاهی جهت ارائه راهکارهای سیاستی مطلوب انجام شد. برای این منظور از رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی توصیفی استفاده شد. مشارکتکنندگان در پژوهش شامل خبرگان دانشگاهی و پژوهشگاهی با سوابق انجام پژوهشهای مرتبط به موضوع پژوهش بودند که با استفاده از روش هدفمند از نوع گلوله برفی و با در نظر گرفتن اشباع نظری در یافتهها تعداد 16 نفر انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها، پژوهشگران از ابزار مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده کردند و برای تحلیل دادههای بهدستآمده از مصاحبهها، از روش تحلیل محتوا با تکیه بر تکنیک استقرایی مبتنی بر الگوی گرانهایم و لاندمن (2004) استفاده شد. یافتههای بهدستآمده، حاکی از آن بود که آسیبهای ریشهای اشتغال فارغ التحصیلان آموزش عالی ایران درگرو مبتنی نبودن برنامهها و محتواهای آموزشی و درسی دانشگاهها با نیازها و مهارتهای واقعی صنعت، جامعه و بازار کار در حوزههای مختلف، مبتنی نبودن برنامهها و محتواهای آموزشی و درسی دانشگاهها با نیازها و مهارتهای واقعی صنعت، جامعه و بازار کار در حوزههای مختلف، نامتناسب بودن سطوح عرضه و تقاضای دانشآموختگان با نیازهای کشور، دانشبنیان و دانشبر نبودن اقتصاد، صنایع و بازار کشور، حاکمیت فرهنگ مدرکگرایی در آموزش و اشتغال کشور و فقدان فرهنگ کارآفرینی و آموزش کارآفرینی مناسب در بین فارغالتحصیلان دانشگاهها است.
