تدوین مدل مفهومی مدیریت هوشمند فضاهای شهری
نویسندگان
1 دانشیار گروه طراحی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه هنر، تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد، گروه طراحی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر، تهران، ایران.
doi
10.22061/jsaud.2023.9031.2047چکیده
مدیریت فضاهای شهری بهدلیل توجه ویژه به نیازهای زندگی افراد و کیفیتهای محیط زندگی آنها، نیازمند رویکردی در جهت همراستایی با مفاهیم هوشمندسازی است. هدف این مقاله، شناسایی الزامات و محدودیتها و تدوین مدل مفهومی مدیریت هوشمند فضاهای شهری در شهر تهران است. با توجه به هدف پژوهش، روش این پژوهش کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوای کیفی آرا متخصصان حوزه مدیریت شهری و شهرسازی (23 نفر) است که از طریق مصاحبهی نیمهساختاریافته و با روش نمونهگیری گلوله برفی انجام شده است. با کدگذاری دادهها، مقولهها و مفاهیم متناظر با مدیریت هوشمند فضاهای شهری تدوین شده است. این مفاهیم مشتمل بر زیرساخت، بستر تحقق و بستر اجرا است. زیرساخت تحقق خود مفاهیمی چون سازماندهی نهادی، نیازسنجی، زیرساختهای سختافزاری، فرهنگی و قانونی را دربرمیگیرد. بستر تحقق دربردارندهی مفاهیمی چون مشارکت شهروندی، سازوکارهای قدرت، مفاهمهی دوجانبه، آگاهیبخشی، تضاد منافع گروههای بهرهبردار، حضور متخصصین، ظرفیت اقتصادی و خصوصیسازی است و بستر اجرا مشتمل بر تقویت جامعهی محلی، محدودیتهای اجرایی، اعتمادسازی، بازخوردپذیری، مدیریت هوشمند و بسترهای فضایی است.