ارزیابی ارتباط عناصر بیوفیلیک فضای باز مجتمع‌های مسکونی با رضایتمندی سکونتی سالمندان (نمونه موردی: مجتمع‌های مسکونی شیراز)

نویسندگان

1 دانشیار، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران

2 استادیار، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران

3 گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.

4 استاد، گروه برنامه ریزی شهری، فوق دکترای شهرسازی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22061/jsaud.2023.9041.2049
چکیده

با افزایش سالمندان جهان و ایران، توجه به این گروه و تامین شرایط محیطی مناسب، در راستای حفظ رضایتمندی آنان بیشتر شده است. از جمله مولفه‌های تأثیرگذار در افزایش کیفیت فضای باز، طبیعت و عناصر آن می‌باشد که امروزه به صورت رویکردهای نوین همچون رویکرد بیوفیلیک قابل بررسی است. این پژوهش با هدف ارزیابی ارتباط عناصر بیوفیلیک فضای باز مجتمع‌های مسکونی با رضایتمندی سکونتی سالمندان و در نظر گرفتن تأثیر عوامل فردی (متغیر تعدیلگر) در این ارتباط انجام شده است. روش پژوهش بصورت کمی و به شیوه پیمایشی، با استفاده از ابزار پرسشنامه محقق ساخته صورت پذیرفته است. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون ضریب همبستگی رگرسیون و نرم افزارspss24 استفاده شده است. جامعه آماری، سالمندان ساکن مجتمع‌های مسکونی شهر شیراز می‌باشد و از تعداد 174 فرد بالای 60 سال(101 مرد و 73 زن) نمونه گیری انجام گرفته است. مقایسه نتایج آزمون‌ها، مشخص می‌نماید که عوامل فردی (متغیر تعدیلگر) بر ارتباط متغیرهای پژوهش تأثیرگذار است و این تأثیر می‌تواند در معنادار بودن و میزان همبستگی روابط، اثرگذار باشد. از هفتاد و دو ارتباط در نتایج مجموع سه مجتمع، شصت و هفت ارتباط با ضریب همبستگی متوسط و پنج ارتباط با ضریب همبستگی کم می‌باشد. بیشترین ضریب همبستگی مربوط به مولفه مکان گرایی با تأثیر عامل فردی وضعیت تاهل(656/0) و با ضریب تعیین تعدیل شده (472/0) می-باشد. نتایج مربوط به ریزعناصر بیوفیلیک نشان دهنده سی و هشت ارتباط معنادار و شش ارتباط بدون معنا(از چهل و چهار ارتباط) و عنصر حس تعلق(549/0) دارای بیشترین همبستگی می‌باشد. یافته‌های این پژوهش می‌تواند در تقویت عناصر بیوفیلیک فضای باز مجتمع‌های مسکونی در جهت رضایتمندی سکونتی سالمندان مؤثر واقع شود.