مشارکت عمومی در برنامهریزی و طراحی پروژه های زیرساختی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران.
2 استادیار معماری، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران.
3 استاد معماری، دانشگاه بین المللی دانشگاه امام خمینی قزوین، قزوین، ایران.
4 استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران
doi
10.22061/jsaud.2022.8592.1990چکیده
مشارکت عمومی به معنای مداخله معنادار و اثرگذار جامعه ذینفع در فرآیند تصمیمگیری با هدف اتخاذ تصمیماتی است که از جانب عموم از حمایت بیشتری برخوردار باشد. احداث و یا توسعه زیرساختها یکی از مهمترین و بارزترین مصادیق مشارکت عمومی در سالیان گذشته بوده است. در بسیاری از ساختارهای حکومتی بنا بر قوانین دولتی و یا سازمانی اجرای مشارکت عمومی الزامی شده است و بر این مبنا تجارب بسیاری نیز شکل گرفته است. در این مقاله تلاش شده است ضمن ارائهی یک الگوی نظری برای ارزیابی ساختارهای مشارکت عمومی در حوزه احداث و یا توسعه زیرساختها، تجارب مشارکت عمومی در این حوزه در سه ساختار متفاوت شامل کمیسیون انرژی کالیفرنیا، هیات بازرسی برنامهریزی دولت انگلیس و پروژههای تحت حمایت بانکهای EBRD و ADB بررسی شوند. اطلاعات لازم در خصوص جزئیات فرآیند اجرایی هر یک از نمونهها از منابع بایگانی شده از آرشیو مربوط به همان پروژه اقتباس گشته و سعی شده است ضمن مطالعه بستر قانونی که این فرآیند در آن شکل گرفته است با مطالعه رویدادها، مکاتبات و گفتوگوهای صورت گرفته تدابیر و اقدامات مؤثر بکار گرفته شده در هر فرآیند شناسایی تا از نتایج آن در اصلاح ساختارهای موجود و یا تدوین مشارکت عمومی در مکان های فاقد تجربه استفاده شود.
