حمایت کیفری از کودکان و نوجوانان خیابانی در ایران و سه کشور الجزایر، لبنان و تونس
نویسندگان
1 استادیار حقوق جزا و جرمشناسی، گروه حقوق دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.« نویسنده مسئول»
2 کارشناس ارشد حقوق کیفری اطفال و نوجوانان دانشگاه علامه طباطبایی، تهران.
3 دانشجوی دکترای حقوق جزا و جرمشناسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، ایران.
doi
10.22096/law.2022.136793.1762چکیده
کودکان به دلیل شرایط خاص جسمی و روحی که دارند، طعمه آسانی برای انواع سوءاستفادهها هستند. در این میان، کودکان خیابانی به دلیل شرایط مخاطرهآمیز پیرامونی در معرض خطر بزهدیدگی و بزهکاری بیشتری قرار دارند. از اینرو، دولتها نسبت به این کودکان با نگاهی افتراقی، سیاستهای حمایتی را اعمال میکنند. از جمله این دولتها، میتوان به الجزایر، لبنان و تونس اشاره نمود. تطبیق و مقایسه برنامههای آنها با دولت ایران مبنای برخی اصلاحهای لازم در عرصه قانونگذاری داخلی را نشان میدهد. از مهمترین یافتههای این پژوهش میتوان به افزایش سن کودکی برای گسترش دامنه حمایت از کودکان در برابر خیابانی شدن، ارائه تسهیلات مالی و خدمات درمانی به خانواده کودک، جرمانگاری عدم اعلام خیابانی بودن، تعمیم مسؤولیت کمک به کودک خیابانی به شهروندان و... اشاره نمود. مقاله حاضر به روش تحلیلی - توصیفی، در دو بخش حمایتهای پیش از خیابانی شدن و حمایتهای پس از خیابانی شدن صورت گرفته است.