رابطه بین حمایت اجتماعی ادراک شده و خود بسندگی با بهزیستی روان‌شناختی در سالمندان مبتلا به بیماری قلبی عروقی: نقش واسطه‌ای سرمایه روانشناختی

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران

2 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج، کرج، ایران.

3 دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.

4 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران.

doi
10.22038/mjms.2020.17184
چکیده

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین حمایت اجتماعی ادراک شده و خودبسندگی با بهزیستی روان شناختی از طریق نقش واسطه ای سرمایه روان شناختی در سالمندان مبتلا به بیماری قلبی عروقی بود.روش کار: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه مردان سالمند مبتلا به بیماری قلبی عروقی مراجعه کننده به بیمارستان های شهر قزوین در سال 1398 بود که به روش نمونه‌گیری قضاوتی هدفمند انجام شد. تعداد 230 نفر از بین آنها انتخاب شدند و سپس به چهار پرسشنامه مقیاس حمایت اجتماعی ادراک شده زیمت و همکاران1998، مقیاس خودبسندگی جلالی و همکاران 1388، مقیاس بهزیستی روان شناختی ریف1989 و مقیاس سرمایه روانشناختی لوتانز پاسخ دادند. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل رگرسیون و روش تحلیل مسیر با استفاده از نرم افزار spss نسخه 16 استفاده شد.نتایج: نتایج تحلیل دادهها نشان داد بین حمایت اجتماعی ادراک شده و خودبسندگی رابطه معنادار وجود ندارد؛ اما بین حمایت اجتماعی ادراک شده و بهزیستی روان شناختی و بین خودبسندگی و بهزیستی روان‌شناختی سالمندان ارتباط معنادار وجود دارد؛ سرمایه روانشناختی بین حمایت اجتماعی ادراک شده و بهزیستی روان‌شناختی نقش متغیر واسطهای ندارد(077/0=β)، اما به عنوان میانجی بین خودبسندگی و بهزیستی روان‌شناختی عمل می‌کند(41/2= t و 14/0=β).نتیجه گیری: این پژوهش نشان دهنده نقش موثر حمایت اجتماعی ادراک شده و خودبسندگی و سرمایه روانشناختی در پیشبینی بهزیستی روانشناختی افراد سالمند میباشد و پیشنهاد می گردد که در مداخلات روانشناختی و مشاورهای برای بهبود و ارتقای بهزیستی روانشناختی این افراد مد نظر قرار گیرد.