مطالعه تطبیقی الزام به اجرای عین تعهد در حقوق ایران و کامنلا
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه قم، قم ، ایران.
2 دانشیار دانشکده حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران
3 استادیار، دانشکده حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران.
doi
10.22096/law.2021.110467.1483چکیده
یکی از راهکارهای قانونی جبران نقض تعهد قراردادی و منافع وابسته بدان، الزام متعهد به انجام عین تعهد است. اتخاذ این شیوه از سوی نظامهای حقوقی مختلف، گاه همچون ایران شیوه اصلی و اولیه و گاه همانند نظام حقوقی کامنلا شیوه فرعی و استثنائی است. ازآنجاکه تلقی این شیوه، بهعنوان راهکار اصلی یا فرعیِ حمایت از منافع شخص زیاندیده از نقض قرارداد، به پوشش دادن طیف متفاوتی از زیانهای وارده به وی میانجامد، این پرسش مطرح میگردد که چرا نظام حقوقی کامنلا، از این شیوه بهعنوان راهکاری فرعی و استثنائی و نظام حقوقی ایران از آن بهعنوان راهکار اصلی و اولیه جبران نقض تعهدات قراردادی استفاده مینماید. بر همین مبنا، این مقاله با هدف پاسخ به این پرسش و تعیین رویکرد بهتر در استفاده از این شیوه و بر مبنای روش تحلیلی به این نتیجه دست یافت که مهمترین دلیل فرعی و استثنائی تلقی شدنِ این شیوه در نظام حقوقی کامنلا، وجوب رعایت اصل «لزوم کاهش خسارت» و مهمترین دلیلِ اصلی تلقی شدن این شیوه در فقه امامیه و حقوق ایران، رعایت اصل «لزوم» است و با توجه به اینکه، فرعی تلقی گردیدن این شیوه در نظام حقوقی کامنلا، در تحت پوشش قرار دادن کلیه منافع قراردادی زیاندیده ناتوان است، رویکرد اتخاذی نظام حقوقی ایران در اصلی تلقی کردن این شیوه برای پوشش دادن منافع قراردادی، بهتر از رویکرد نظام حقوقی کامنلاست.